บทที่ 7

รัตติกาลทอดตัวปกคลุมผืนโลกราวกับม่านบางเบาที่อ่อนโยน

หลังจากน้ำเกลือหมดขวด เอมิลี่ขยับมือที่ยังคงชาอยู่เล็กน้อย แล้วปรายตามองออกไปนอกหน้าต่าง

สายลมแผ่วเบาพัดผ่านผ้าม่านให้พลิ้วไหวอย่างลึกลับท่ามกลางความมืดมิด

"คุณวินด์เซอร์คะ ระวังอย่าให้แผลโดนน้ำ แล้วพักผ่อนต่ออีกสักสองสามวันก็จะหายเป็นปกติแล้วค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ