บทที่ 75

เอมิลี่ได้ยินคำพูดเหล่านั้นแล้วรู้สึกว่าปลายนิ้วของตนเผลองอเข้าหากันเล็กน้อย สายลมยามค่ำคืนพัดพาเอาไอชื้นจากแม่น้ำมากระทบกาย ทำให้ปอยผมที่หลุดลุ่ยระกรายอยู่ตรงขมับปลิวไสว

เธอเอื้อมมือไปทัดปอยผมเหล่านั้นกลับเข้าที่ ก้มมองเงาที่ทอดทาบลงบนพื้นจากแสงไฟริมถนน พลางรู้สึกแสบร้อนที่จมูกขึ้นมาตงิดๆ

ไม่ว่าจ...