บทที่ 35 ตอนที่ 12.2 เพ้อถึงพ่อเลี้ยง

“มึงก็ไม่เปลี่ยนเหมือนกัน โรงแรมมึงดูดี กว้างขวางมากสมกับเป็นโรงแรมของสถาปนิกเกียรตินิยมอันดับหนึ่งเลย”

“ฮ่า ๆ กูรอต้อนรับมึงด้วยตัวเองเลยนะเพื่อน ช่างสมกับที่รอคอยมาสิบกว่าปี”

“อ้อ นี่สุภีย์เมียกูเอง ส่วนคนนี้น้ำขิงลูกสาวกู” วันชัยเลี่ยงคำว่าลูกเลี้ยงออกไปเพื่อให้เกียรติภรรยา

“สวัสดีครับ ยินดีต้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ