บทนำ
เรื่องย่อ......
สุภีย์ เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในวัยสิบเจ็ดปี หล่อนท้องในวัยเรียนทำให้เรียนไม่จบ แฟนหนุ่มที่คบกันมานานก็ทิ้ง เพราะเขาไม่พร้อมเป็นพ่อ สุภีย์ตัดสินใจลาออกจากโรงเรียน เด็กกำพร้าอย่างหล่อนจะหันหน้าไปพึ่งใครได้แม้แต่ลุงแท้ ๆ ก็ช่วยได้แค่เงินสองหมื่นบาทเท่านั้น สุภีย์ทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟในร้านอาหารเหลา อาหารจีนแห่งหนึ่งเพื่อหาเงินเลี้ยงลูกน้อยที่กำลังจะเกิดมา ปัจจุบันหล่อนแต่งงานกับ วันชัย สถาปนิกอนาคตไกล แต่เขากลับเลือกผู้หญิงมีลูกติดแบบหล่อนเป็นคู่ชีวิต วันชัยดีกับหล่อนกับลูกมาก เขาเป็นสุภาพบุรุษจนหล่อนไม่ทันฉุกคิดว่าวันหนึ่งเขากับ น้ำขิง จะทำอะไรลับหลังหล่อน ...
บท 1
ตอนที่ 1 ลิ้มรส
สุภีย์ ทองสะอาด อายุสามสิบหกปีบริบูรณ์ หล่อนเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว ดูแลลูกเพียงลำพังมาตั้งแต่อยู่ในท้อง ด้วยความที่หล่อนเป็นคุณแม่วัยใสจึงรักลูกมากและยอมทุ่มเททุกอย่างให้ น้ำขิง เด็กหญิงภารดา ทองสะอาด ซึ่งเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของหล่อน กระทั่งน้ำขิงมีอายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์ ลูกต้องการสิ่งใดผู้เป็นแม่อย่างเธอก็พยายามสรรหามาให้ทุกอย่าง สุภีย์เป็นแม่ปากร้ายแต่ใจดี เพราะหล่อนเป็นแม่ที่ปากร้ายมักจะบ่นและดุด่าลูกสาวอยู่บ่อยครั้ง ทำให้น้ำขิงไม่ชอบและพยายามต่อต้านสุภีย์ทุกครั้งที่มีโอกาส น้ำขิงเป็นเด็กสาวหัวดื้อหัวรั้นแม่บอกอะไรเธอจะทำทุกอย่างตรงข้ามหมด
ทำให้สุภีย์ยิ่งต้องดุและเข้มงวดกับลูกสาวมากขึ้น ยิ่งลูกต่อต้านหล่อนก็จะยิ่งบังคับ หล่อนกับลูกสาวจึงมักจะมีปากเสียงทะเลาะกันอยู่เสมอ แทบจะทุกวันเลยก็ว่าได้ ไม่ลงรอยกันเท่าไรนัก
เมื่อสิบสองปีก่อนสุภีย์ได้รู้จักกับผู้ชายรูปหล่อหน้าตาดีคนหนึ่ง เขาอายุมากกว่าหล่อนสามเดือน วันชัย เป็นผู้ชายที่หล่อและมีเสน่ห์มาก หล่อนรู้จักกับวันชัยผ่านแอปพลิเคชันหาคู่ เราทั้ง
สองคนคุยกันอยู่นานเกือบเดือนก่อนที่วันชัยจะขออนุญาตนัดเจอตัวจริง สุภีย์เองก็เริ่มมีความรู้สึกที่ดีและอยากจะจริงจังด้วยจึงยอมเล่าความจริงให้เขารับรู้ ว่าตนเองนั้นเป็นแม่ม่ายลูกติด
วันชัยเป็นสุภาพบุรุษกว่าที่หล่อนคิดไว้ เขารับความเป็นหล่อนได้ทุกอย่างขอให้สุภีย์เชื่อมั่นในตัวเขาและยอมเปิดใจให้เขา ในที่สุดหล่อนจึงตัดสินใจยอมเจอวันชัย ในรูปโปรไฟล์วันชัยดูหล่อและเท่มาก แต่พอมาเจอตัวจริงเขาดูดีกว่าในรูปอีกเท่าตัว ยิ่งทำให้สุภีย์ไม่กล้าเผยความรู้สึกออกไปเพราะกลัวผิดหวัง หล่อนเป็นเพียงแม่ครัวในร้านอาหารจีนเท่านั้น แต่เขานั้นเป็นถึงสถาปนิกมีความมั่นคงกว่าเธอหลายร้อยเท่า ทว่าวันชัยกลับทำให้หล่อนเห็นถึงความจริงจังและจริงใจที่มีให้มา พวกเราทั้งคู่ยอมตกลงคบหาและสานสัมพันธ์ วันชัยกลายมาเป็นพ่อเลี้ยงแสนใจดีของหนูน้อยน้ำขิง น้ำขิงติดวันชัยมากกว่าแม่แท้ ๆ อย่างสุภีย์ด้วยซ้ำ แต่หล่อนไม่ได้ว่าอะไรกลับจะดีใจมากกว่าที่เห็นเขาเข้ากับลูกสาวตนเองได้
ปัจจุบันน้ำขิงหรือนางสาวภารดา ทองสะอาด มีอายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์แล้ว เธอกลายเป็นสาวสวยสะพรั่ง ทำให้สุภีย์ยิ่งห่วงและหวงลูกสาวมาก เมื่อมีนักเรียนชายมารับมาส่งที่บ้านทุกวัน
“น้ำขิง ใครมาส่ง” สุภีย์เดินออกจากห้องครัว ตรงเข้ามาพูดกับลูกสาวที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับเวลาแม่คุยด้วย
เราสามคนอาศัยอยู่ในคอนโดมีเนียมหรูของวันชัย ซึ่งมีสองห้องนอนสองห้องน้ำ หนึ่งห้องครัวขนาดใหญ่ แน่นอนว่าราคาต้องแพงหูฉีก แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับวันชัยเลยแม้แต่นิดเดียว เขาลงทุนซื้ออาคารชุดนี้ให้สุภีย์เพื่อเป็นของขวัญวันแต่งงาน อีกเหตุผลคือเขาทนเห็นสภาพสองแม่ลูกที่อาศัยอยู่ห้องเช่าเท่ารูหนูแบบนั้นไม่ไหว
“เพื่อน ชื่อเซน” น้ำขิงตอบแม่ด้วยน้ำเสียงห้วนสั้น และเหลือบสายตามองบนอย่างไม่พอใจ เธอไม่ชอบที่แม่ดุและก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวห้ามไม่ให้เธอมีแฟน ทั้งที่เธอโตเป็นสาวแล้ว อีกไม่กี่เดือนก็เข้ามหาวิทยาลัยแล้ว
“แม่บอกแล้วใช่ไหม ว่าให้เรียนหนังสือก่อน….”
“โอ๊ย! แม่ แล้วขิงไม่เรียนตรงไหน ขิงก็ไปเรียนทุกวัน แม่จะอะไรกับขิงหนักหนา อย่ามายุ่งเรื่องของขิงเลย” น้ำขิงพูดจบก็เดินลงส้นเท้าตึงตังเข้าห้องนอน
น้ำขิงดีใจมากในวันที่รู้ว่าตนเองจะมีห้องนอนเป็นของตัวเอง ไม่ต้องไปนอนเบียดแม่ให้แม่จ้องจับผิดเธอได้อีกแล้ว พ่อเลี้ยงคนนี้ใจดีกับเธอมาก ทำให้น้ำขิงชอบและทำตัวติดกับวันชัย เธอสามารถออยู่กับวันชัยได้ทั้งวันโดยที่ไม่มีแม่ก็ได้
“น้ำขิง! ให้มันเรียนให้จริงเถอะ อย่าให้รู้นะว่าออกไปทุกวันแล้วไม่ได้ไปเรียนน่ะ” สุภีย์โวยตามหลังลูกสาว
เพราะความเป็นห่วง หล่อนจึงกลายเป็นแม่ที่ใจร้ายในสายตาลูกสาว สุภีย์ตามใจน้ำขิงทุกอย่างหรือเพราะหล่อนเลี้ยงลูกแบบตามใจ ทำให้น้ำขิงกลายเป็นเด็กก้าวร้าวเสียนิสัย สุภีย์เอาเวลาส่วนใหญ่ไปทำงานหาเงินมาเลี้ยงดูลูกจึงทำให้หล่อนกับลูกไม่ค่อยมีเวลาอยู่ด้วยกัน
ในฐานะพ่อเลี้ยงอย่างวันชัย เขาเจอเหตุการณ์เช่นนี้อยู่บ่อย ๆ วันชัยรักและเอ็นดูลูกติดเมียราวกับว่าเป็นลูกในสายเลือดของตัวเอง ทุกครั้งที่สองแม่ลูกผิดใจกันก็มีแต่วันชัยที่คอยเป็นกราวใจให้ทั้งคู่ปรับความเข้าใจกัน ครั้งนี้ก็เช่นกัน
“น้ำขิงโตแล้วภีย์ต้องค่อย ๆ พูดกับลูกนะ” วันชัยเดินเข้ามาหย่อนก้นนั่งข้าง ๆ ภรรยาแล้วยกมือโอบไหล่เพื่อปลอบประโลมให้สุภีย์ใจเย็นลง คนแม่ก็ไม่ฟัง คนลูกก็ไม่ยอม
“ลูกไม่เคยเข้าใจภีย์เลย พี่ชัยถ้าภีย์จะขอให้พี่ช่วยไปรับไปส่งน้ำขิงไปเรียนจะรบกวนพี่เกินไปไหมจ้ะ”
“โธ่…. สุภีย์สุดที่รักของพี่ อยู่กินกันมาขนาดนี้แล้ว พี่รักน้ำขิงเหมือนลูกแท้ ๆ ไม่ว่าจะน้ำขิงหรือภีย์เป็นเรื่องที่พี่เต็มใจทำไม่รบกวนหรือลำบากใจอะไรเลย” วันชัยส่งยิ้มอบอุ่นให้ภรรยาสุดที่รักพร้อมกับจุมพิตบนกระหม่อม
“ภีย์ซาบซึ้งน้ำใจของพี่ชัยเหลือเกิน ภีย์แค่กลัว กลัวว่าลูกจะหลงผิดแล้วเรียนไม่จบเหมือนตัวเอง” นั่นแหละคือสิ่งที่หล่อนกลัวมาตลอด ตั้งแต่รู้ว่าลูกในท้องของหล่อนเป็นผู้หญิง และนั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมสุภีย์ถึงตั้งใจทำงานหนักเพราะจะได้มีเงินมาส่งเสียเลี้ยงดูและสนับสนุนในสิ่งที่น้ำขิงอยากเรียนอยากทำในอนาคตจะได้ไม่น้อยหน้าใคร
บทล่าสุด
#65 บทที่ 65 ตอนที่ 22.3 ความลับไม่มีในโลก(จบแล้วจ้า)
อัปเดตล่าสุด: 5/29/2026#64 บทที่ 64 ตอนที่ 22.2 ความลับไม่มีในโลก(จบแล้วจ้า)
อัปเดตล่าสุด: 5/29/2026#63 บทที่ 63 ตอนที่ 22.1 ความลับไม่มีในโลก(จบแล้วจ้า)
อัปเดตล่าสุด: 5/29/2026#62 บทที่ 62 ตอนที่ 21.3 อาการมันฟ้อง
อัปเดตล่าสุด: 5/29/2026#61 บทที่ 61 ตอนที่ 21.2 อาการมันฟ้อง
อัปเดตล่าสุด: 5/29/2026#60 บทที่ 60 ตอนที่ 21.1 อาการมันฟ้อง
อัปเดตล่าสุด: 5/29/2026#59 บทที่ 59 ตอนที่ 20.4 ติดใจหลานนอกไส้
อัปเดตล่าสุด: 5/29/2026#58 บทที่ 58 ตอนที่ 20.3 ติดใจหลานนอกไส้
อัปเดตล่าสุด: 5/29/2026#57 บทที่ 57 ตอนที่ 20.2 ติดใจหลานนอกไส้
อัปเดตล่าสุด: 5/29/2026#56 บทที่ 56 ตอนที่ 20.1 ติดใจหลานนอกไส้
อัปเดตล่าสุด: 5/29/2026
คุณอาจชอบ 😍
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พลาดรักร้ายนายวิศวะ
"พี่สาวฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว อย่างที่พี่เข้าใจ" มิริณสวนกลับอรัณอย่างไม่ยอมทันที
"เป็นเด็กN มันไม่ได้ต่างกับผู้หญิงขายตัว" อรัณจับข้อมือเรียวเล็กของมิริณเอาไว้แน่น ด้วยความโกรธและโมโห ใบสวยหวานไร้กรอบแว่นตา จ้องมองคนปากร้ายโดยไม่เกรงกลัวแต่อย่างใด
"ถ้าเกลียดผู้หญิงขายตัว เกลียดพี่สาวฉัน เกลียดฉันมากนัก พี่ก็เลิกยุ่งกับฉันเสียทีสิ" มิริณกดน้ำเสียงโดยความไม่พอใจ พร้อมกับสะบัดมือออกจากแขนของอรัณ
"ถ้าอยากเป็นเด็กขายตัวตามพี่สาวของเธอนัก ก็มาขายให้ฉันเสียสิ จะได้ไม่ต้องวิ่งหาคนอื่นให้มันเหนื่อย แค่นอนให้ฉันกระแทกก็พอ"
"พี่รัณ" มิริณตระโกนใส่หน้าอรัณด้วยความโกรธจัด
!! เพี๊ยะ !! พร้อมกับตะเบ่งฝามือฝาดใบหน้าอันหล่อเหลาของอรัณด้วยที่เขานั้นดูถูกเธอไม่หยุด
ใบหน้าของอรัณหันไปตามแรงตบและมอง มิริณมาด้วยสายตาดุดัน
"ขอซื้อดีๆ ไม่ขาย งั้นก็โดนฉันกระแทกก่อน แล้วค่อยคิดราคามาละกัน" พูดจบอรัณก็ระดมจูบคนตัวเล็กไปทั่วทั้งใบหน้าด้วยความโมโห
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
บ่วงรักบ่วงเสน่หา
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ













