บทที่ 16 ปกป้อง

บ่ายวันจันทร์...

ห้องพักแพทย์ประจำบ้านเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยเฮฮาระหว่างพักเบรก รามณรงค์เดินตรงเข้ามาเพื่อหยิบแฟ้มเอกสารที่ลืมไว้บนโต๊ะ ทว่าก้าวขาของเขากลับต้องหยุดชะงักลงกลางทาง เมื่อได้ยินบทสนทนาที่ลอยมาเข้าหูจากมุมห้อง

"เห็นด้วยว่ะ เด็กคนนั้นเก่งจริง แต่ก็ต้องยอมรับนะว่ารู้จักเล่นเกม" เสียงแพทย์ป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ