คนโปรดของหมอราม

คนโปรดของหมอราม

เขียนไขรัก · กำลังอัปเดต · 35.0k คำ

1k
ยอดนิยม
1.3k
การดู
30
เพิ่มเมื่อ
เพิ่มไปยังชั้นวาง
เริ่มอ่าน
แชร์:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

บทนำ

ในวรรณคดี เรื่องราวของพระรามกับนางสีดาอาจต้องผ่านบททดสอบและอุปสรรคมากมายกว่าจะพบความสุขในท้ายที่สุด และตัวพระรามเองก็ไม่ใช่ผู้ชายที่ใครจะเข้าหาหรือเข้าถึงหัวใจได้ง่าย ๆ เลยสักนิด

บท 1

เช้าวันแรกของการเปิดภาคเรียนใหม่...

สายลมต้นฤดูฝนพัดโชยเอื่อยหอบเอาความสดชื่นผ่านแนวต้นประดู่หน้าคณะแพทยศาสตร์ แสงแดดยามเช้าสาดกระทบอาคารผู้ป่วยสูงตระหง่านจนกระจกสะท้อนเป็นประกายสีทองอร่าม บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความวุ่นวายที่คุ้นตา ผู้คนในชุดกาวน์สีขาวเดินขวักไขว่ไปทั่วบริเวณ ทั้งแพทย์ พยาบาล บุคลากร และเหล่านักศึกษาแพทย์หน้าใหม่ที่กำลังก้าวเข้าสู่โลกของการรักษาผู้ป่วยอย่างแท้จริง

ศศิดา พิมพ์ใจ สูดลมหายใจเข้าลึกจนเต็มปอดเพื่อเรียกความมั่นใจ ก่อนจะก้มลงมองป้ายชื่อพลาสติกสีน้ำเงินที่ติดอยู่บนอกเสื้อกาวน์สั้นของตัวเอง

นักศึกษาแพทย์ ชั้นปีที่ 4

วันนี้คือวันแรกของการขึ้นคลินิก... วันแรกที่เธอจะได้เรียนรู้จากชีวิตของผู้ป่วยจริง ไม่ใช่เพียงตัวอักษรในตำราอีกต่อไป

"อย่าตื่นเต้นไปหน่อยเลยดาด้า... ทำให้ดีที่สุดก็พอ"

หญิงสาวพึมพำกับตัวเองเบา ๆ พลางขยับกระชับสายกระเป๋าเป้ที่หนักอึ้งไปด้วยเท็กซ์บุ๊กเล่มหนา เธอรู้ดีว่าตัวเองไม่ใช่นักศึกษาที่โดดเด่นที่สุด ไม่ใช่ลูกหลานตระกูลหมอ และไม่มีเส้นสายของใคร สิ่งเดียวที่พาเธอมาถึงจุดนี้ได้... มีเพียงความพยายามเท่านั้น

"..."

"ดาด้า!"

เสียงใสที่คุ้นเคยดังแทรกขึ้นพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่วิ่งกระหืดกระหอบ มินตรา เพื่อนสนิทตั้งแต่ปีหนึ่งรีบวิ่งเข้ามากอดแขนเธอไว้แน่น ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับราวกับเพิ่งไปล่วงรู้ความลับระดับประเทศมา

"แก... แกรู้ข่าวหรือยัง!"

"ข่าวอะไรของแกแต่เช้าเนี่ยยัยมิน"

"ก็อาจารย์สตาฟฟ์ที่จะมาดูแลวอร์ดอายุรกรรมของกลุ่มเราสัปดาห์นี้ไง!"

ดาด้าส่ายหน้ายิ้ม ๆ "ไม่รู้สิ ในตารางไม่ได้ลงชื่อไว้ไม่ใช่เหรอ"

มินตราโน้มตัวเข้ามากระซิบกระซาบ ชิดจนแทบจะช้อนสายตามองรอบตัวราวกับกลัวคนทั้งโรงพยาบาลจะได้ยิน "อาจารย์หมอราม..."

ดาด้ากะพริบตาปริบ ๆ "ใครนะ"

"รศ.นพ.รามณรงค์ พงษ์พิพัฒน์" มินตราเว้นจังหวะพลางทำตาโต "อายุสามสิบห้า โสด หล่อที่สุดในโรงพยาบาล... และ..."

เธอแกล้งทำหน้าเคร่งขรึมลงทันที "เย็นชาที่สุดในสามโลก!"

ดาด้าหลุดหัวเราะขำกับท่าทางของเพื่อน "ขนาดนั้นเลย? แกก็เว่อร์ไป"

"แค่นั้นเองอะไรล่ะ!" มินตราแทบจะร้องลั่น "รุ่นพี่ปีห้าปีหกเตือนกันมาปากต่อปากเลยนะเว้ยว่า อย่าสบตาอาจารย์รามเกินสามวินาที"

"ทำไมล่ะ จะโดนหักคะแนนเหรอ"

"เปล่า... เพราะแกจะลืมหายใจต่างหากล่ะคะเพื่อน! หล่อแบบวัวตายควายล้ม หล่อแบบพระเจ้าตั้งใจสร้าง แต่ก็นั่นแหละ..." มินตราลดเสียงลงจนเหลือเพียงเสียงกระซิบอื้ออึงในลำคอ "อาจารย์ไม่เคยยิ้ม ไม่เคยมีแฟนใหม่ และไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนเลย จนทุกคนสัญชาตญาณตรงกันว่า... จริง ๆ แล้วอาจารย์รักเคสคนไข้มากกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นบนโลกนี้"

"เอาเถอะ ๆ เลิกเม้าท์แล้วรีบไปกันได้แล้ว เดี๋ยวจะสายตั้งแต่วันแรก" ดาด้าตัดบทพลางดึงมือเพื่อนให้ก้าวเดิน

"เดี๋ยวสิแก! ฉันยังเล่าไม่จบเลย..."

เพราะมัวแต่ยื้อยุดและหันไปคุยกัน ทั้งสองจึงไม่ทันสังเกตเห็นร่างสูงใหญ่ในชุดกาวน์ยาวที่กำลังก้าวเดินสวนมาทางหัวมุมตึก

ตุบ!

"อุ๊ย!"

ปลายรองเท้าผ้าใบสีขาวของดาด้าสะดุดเข้ากับขอบฟุตปาธที่ต่างระดับเข้าเต็มแรง ร่างโปร่งเสียหลักเซถลารวมถึงอ้อมแขนที่คลายออก ส่งผลให้หนังสือแพทย์เล่มหนาสามเล่มหลุดร่วง กระจัดกระจายลงไปกองกับพื้นเสียงดัง

"โอ๊ย... ซุ่มซ่ามจริงเรา"เธอบ่นอุบรีบก้มลงเพื่อจะเก็บของด้วยความลนลาน

ทว่า... ยังไม่ทันที่ปลายนิ้วของเธอจะแตะเข้ากับปกหนังสือเล่มแรก มือใหญ่ของใครอีกคนก็ยื่นมาหยิบมันขึ้นตัดหน้าไปเสียก่อน

มันเป็นมือที่เรียวยาว สะอาดสะอ้าน และได้รูป ปลายนิ้วแข็งแรงคู่รอยตัดเล็บที่เรียบร้อย... ลักษณะเฉพาะของคนที่ผ่านการล้างมือด้วยแอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อนับครั้งไม่ถ้วนในแต่ละวัน

พร้อมกันนั้น กลิ่นหอมสะอาดอ่อน ๆ คล้ายเมนทอลผสมเปลือกไม้จาง ๆ ก็ลอยมาตามสายลมชวนให้รู้สึกตัดกับไอร้อนของแดดเช้า

ดาด้าค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองช้า ๆ... และในวินาทีนั้นเอง โลกทั้งใบรอบตัวก็คล้ายจะหยุดหมุนไปดื้อ ๆ

ชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่าสมส่วนในชุดเสื้อเชิ้ตสีเทาเข้ม พับแขนเสื้อขึ้นลวก ๆ ภายใต้เสื้อกาวน์ยาวสีขาวสะอาดสะอ้านกำลังยืนค้ำหัวเธออยู่ โครงหน้าคมคายราวกับถูกสลักเสลาขึ้นมาอย่างประณีตและไร้ที่ติ ทว่าสิ่งที่ตรึงสายตาของเธอไว้กลับเป็นดวงตาสีน้ำตาลเข้มจัดคู่นั้น... มันนิ่งสนิท เย็นเยียบ ทว่ากลับลึกล้ำเสียจนดึงดูดให้คนมองเผลอจมดิ่งลงไปโดยไม่รู้ตัว

เขาประคองหนังสือทั้งสามเล่มส่งคืนมาให้ตรงหน้า

"ระวังหน่อย"

น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะแหบพร่าเล็กน้อยดังขึ้นสั้น ๆ ไม่มีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าคม และไม่มีคำปลอบโยนใด ๆ ตามมารยาท ทว่ามันกลับสั่นสะเทือนก้อนเนื้อในอกซ้ายของดาด้าให้เต้นผิดจังหวะอย่างไม่มีสาเหตุ

"ข... ขอบคุณค่ะ" เธอรีบยื่นมือไปรับหนังสือมาโอบไว้แน่น จนปลายนิ้วบังเอิญเฉียดโดนหลังมือหนาเบา ๆ ความอุ่นวาบแล่นปราดเข้าสู่หัวใจ

ชายหนุ่มเพียงพยักหน้ารับเล็กน้อยด้วยท่าทีราบเรียบ ก่อนจะก้าวเท้าเดินผ่านร่างของเธอไปอย่างรวดเร็ว ไม่แม้แต่จะหันกลับมามองซ้ำเป็นครั้งที่สอง

บทล่าสุด

คุณอาจชอบ 😍

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย)  BAD

เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD

548.3k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ลีวาย
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”

มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
พันธะร้ายนายวิศวะ

พันธะร้ายนายวิศวะ

594.4k การดู · เสร็จสิ้น · Kim Nayeol
"_" ใครๆ ก็คิดว่าฉันโสด จะพูดยังไงดีละ มันพูดได้ไม่เต็มปากนะ "

"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง

"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย

***********************

เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล

"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก

" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้

เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ

"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
พี่ชายที่รัก

พี่ชายที่รัก

297.8k การดู · เสร็จสิ้น · สาวน้อย.ช่างฝัน
พี่กัส 'ออกัส' เป็นพี่ชายของฉัน 'อลิน' เราเป็นพี่น้องบุญธรรมกัน แต่เขากลับไม่เคยทำดีกับฉันเลยสักครั้ง เอาแต่คอยทำร้ายจิตใจและร่างกายของฉัน
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน

สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน

36.6k การดู · กำลังอัปเดต · เตชิตา
เมื่อแม่จากไป พรพิเศษ นักศึกษาสาวปีสี่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ซ่อมบำรุงอากาศยานที่ไม่เคยรู้จักพ่อผู้ให้กำเนิด จึงถูกพาเข้าสู่คฤหาสน์ของพลอากาศเอกเชิดชาย สว่างบดินทร์และได้รู้ว่าตัวเองคือลูกสาวนอกสมรสของนายทหารผู้ทรงอำนาจ แต่ยังไม่ทันได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ เธอกลับถูกผลักให้สวมชุดเจ้าสาวแทนน้องสาวต่างมารดาที่หนีงานแต่ง ต้องกลายเป็น เจ้าสาวตัวแทน ของ เรืออากาศโทตฤณ นักบินขับไล่ผู้เป็นรักแรกที่เธอแอบเก็บไว้ในหัวใจมานาน ทั้งที่เขาไม่เคยจำเธอได้ ชีวิตคู่ที่เริ่มต้นจากหน้าที่ ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความผูกพัน จนหัวใจของผู้ชายที่เคยมีเพียงอดีต เริ่มมีเธอเป็นปัจจุบัน ทว่าเมื่อเจ้าสาวตัวจริงกลับมา พร้อมความลับและคำโกหกที่ทำลายทุกความเชื่อใจ พรพิเศษจึงเลือกจากไป เพื่อรักษาศักดิ์ศรีของหัวใจ
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

ร้ายซ่อนรักฉบับโหด

622.2k การดู · เสร็จสิ้น · Yaygoh
เธอ คะนิ้ง นกน้อยที่หลงเข้าไปพัวพันกับเหล่านักแข่งใต้ดิน เธอแค่อยากตามหาน้องสาวที่หายตัวไป โดยไม่รู้เลยว่าความจริงที่รออยู่เบื้องหน้าโหดร้ายยิ่งกว่าขุมนรก

เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...

ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์

เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์

193.1k การดู · เสร็จสิ้น · นรานิณ
เพราะหนี้สินก้อนโตของครอบครัว ทำให้ "ปลายฝน" นักศึกษาเภสัชศาสตร์ปี 4 ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมจดทะเบียนสมรสขัดดอกกับ "นพ. บดินทร์" ศัลยแพทย์หนุ่มอนาคตไกลพ่วงตำแหน่งอาจารย์พิเศษสุดเนี้ยบที่เพิ่งดุเธอไปหมาดๆ กลางคลาสเรียน!

สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว

ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว

เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง

พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง

525.4k การดู · เสร็จสิ้น · ลินญาร์
​"เปลี่ยนพยาบาลมากี่คนก็ทนฉันไม่ได้สักคน เธอก็เตรียมตัวเก็บกระเป๋าได้เลย!"
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
​ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
เกลียดรัก

เกลียดรัก

556k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
คนบางคนมักจะให้ความสำคัญต่อคนที่ตัวเองเกลียด
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
คลั่งรักลูกหนี้

คลั่งรักลูกหนี้

43.6k การดู · เสร็จสิ้น · ฟินน่า
เพราะถูกแม่แท้ๆ หลอกมาใช้หนี้ขัดดอก
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์

255.2k การดู · เสร็จสิ้น · Phat_sara
"คุณ! ข่มขืนฉัน!"
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE

801.4k การดู · เสร็จสิ้น · ลำเจียก
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกันฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองเลยว่าจะเอาเด็กคนนี้มาเป็นแฟนให้ได้ แต่มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นเพราะเขาไม่ชายตามองผู้หญิงเอ็กซ์อึ้มแบบฉันเลย
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ

796.2k การดู · เสร็จสิ้น · พราวนภา
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’

ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว