บทที่ 17 อ้อมกอดแสนอบอุ่น

คืนวันพฤหัสบดี...

สายฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างไม่ขาดสายจนถนนหน้าตึกกลายเป็นแอ่งน้ำ ดาด้าอยู่เวรดึกตามตารางปกติ คืนนี้ห้องฉุกเฉินผ่อนคลายลงชั่วคราว เธอจึงมีเวลาแวะมาช่วยเช็กไข้และดูวัดสัญญาณชีพผู้ป่วยบนวอร์ดตามที่พี่พยาบาลขอร้อง

ทว่าขณะกำลังเดินผ่านห้องพักผู้ป่วยหมายเลข 218 ดาด้ากลับได้ยินเสียงเอะอะโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ