บทที่ 23 ปกป้องจนถึงที่สุด

เช้าวันรุ่งขึ้น...

ขณะที่ดาด้าเดินเข้าวอร์ดตามปกติ เธอกลับสังเกตเห็นสายตาเหยียดหยามและเสียงกระซิบกระซาบที่หนักหน่วงกว่าทุกครั้ง บางคนถึงกับเบือนหน้าหนีหรือหันหลังให้ทันทีเมื่อเธอเดินเข้าใกล้

"เกิดอะไรขึ้นอีกแล้วเหรอมิน..." ดาด้าถามเพื่อนสนิทด้วยความงุนงงและสับสน

มินตราหน้าซีดเผือด ยื่นโทรศัพท์มือถือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ