บทที่ 23 บทที่ 9.3

แต่คนอยากช่วยคนน่าสงสารจำต้องหุบปากฉับเมื่อโดนสายตาดุๆ ตวัดมาหา

“ไม่มีสมองแบบนี้ก็ไม่ต้องทำแม่งมันละงาน ไอ้ไฟมึงพาไปส่งบ้านทีดิ๊”

ติณณภพสบถกับตัวเองแล้วหันไปบอกลูกน้องพร้อมกับจะเดินไปขึ้นรถของตัวเอง แต่กลับได้ยินเสียงคนน่ารำคาญขัดขึ้นมาเสียก่อน

“แต่ว่านิ่มต้องทำงานต่อนะคะคุณติณณ์”

หญิงสาวคิดไม่ต...