บทที่ 31 บทที่ 13.2

            ไม่รู้ตอนนี้นึกคึกอะไรยิ่งเห็นยัยจืดหน้าเสียยิ่งอยากแกล้งจึงถามกวนอีกครั้งพร้อมทั้งจัดเปลี่ยนท่าจากนั่งเอนหลังพิงพนักโซฟาตัวใหญ่เป็นนอนราบตามแนวยาวโซฟาโดยหนุนหัวกับที่วางแขนไปด้วยโดยที่ร่างเล็กเย้ายวนด้านบนยังคงนั่งทับสอดผสานกันอยู่

ก็แค่อยากจะดูสักหน่อยว่าคนจืดชืดจะเร่าร้อนได้อีกไหม อี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ