บทที่ 13 บินมาหาอาจารย์

เสียงเครื่องยนต์ของรถซีดานคันเก่าของรวิศครางกระหึ่มแผ่วเบาอยู่ภายในลานจอดรถของท่าอากาศยานเชียงใหม่ ชายหนุ่มดับเครื่องยนต์ ทว่าไฟหน้ารถยังคงสาดส่องไปกระทบกับเสาคอนกรีตเบื้องหน้า แสงไฟสลัวริบหรี่ผสานกับบรรยากาศขมุกขมัวของเมืองเหนือในยามบ่ายแก่ ๆ ที่มีฝนหลงฤดูตกลงมาบางเบา

รวิศยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกาเป็นร...