บทนำ
บท 1
บ่ายวันพฤหัสบดีปลายภาคเรียนที่สองของปีการศึกษา รวิศนั่งหลังโต๊ะทำงานไม้สีเข้มในห้องพักอาจารย์ชั้นสาม อาคารคณะเศรษฐศาสตร์ หน้าต่างบานใหญ่เปิดรับลมร้อนชื้นของกรุงเทพฯ ช่วงบ่ายสามโมงกว่า แสงแดดสีเหลืองส้มสาดลงบนกองเอกสารรายงานนักศึกษาที่เรียงซ้อนกันเป็นกองสูง เขาเลื่อนแว่นขึ้นเล็กน้อย มือขวากุมปากกาหมึกซึมสีดำ ปลายปากกาแตะกระดาษเป็นวงกลมเล็ก ๆ โดยไม่รู้ตัว ขณะที่สายตาจับจ้องตัวเลขและกราฟในรายงานฉบับล่าสุดของนักศึกษาคนหนึ่ง
เสียงเคาะประตูดังเบา ๆ แต่ชัดเจนพอที่จะทำให้เขาชะงัก
“เข้ามา” เสียงเขาต่ำ นิ่ง สุขุมตามนิสัย
ประตูเปิดออกช้า ๆ นีรชาเดินเข้ามา เธอสวมเสื้อเชิ้ตนักศึกษาสีขาวที่กระดุมเม็ดบนสุดหลวมจนเปิดเผยร่องอกตื้น ๆ ผิวขาวเนียนสะท้อนแสงแดดจนดูเกือบโปร่งใส กระโปรงพลีทสีน้ำเงินเข้มยาวถึงเข่า แต่ตอนเดินขาเรียวยาวเคลื่อนไหวจนผ้าพลิ้วเบา ๆ เผยให้เห็นต้นขาด้านในเป็นช่วงสั้น ๆ ผมยาวตรงสีน้ำตาลเข้มถูกรวบหลวม ๆ ด้วยกิ๊บสีดำเส้นเดียว ใบหน้าน่ารักแบบเด็กมหาลัย แต่ดวงตาคู่โตมีประกายบางอย่างที่ดูไม่ใช่เด็กอีกต่อไป
เธอปิดประตูเบา ๆ แล้วยืนตรงหน้าประตู มือทั้งสองประสานกันกุมเอกสารแน่น
“สวัสดีค่ะ อาจารย์รวิศ” เสียงเธอใส แต่มีน้ำเสียงสั่นเล็กน้อย “หนู... นีรชา นักศึกษาชั้นปีสอง วิชาเศรษฐศาสตร์จุลภาค 2 ภาคเรียนนี้ค่ะ”
รวิศเงยหน้าขึ้นช้า ๆ สายตาคมกริบสแกนเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าโดยไม่ตั้งใจ แต่ก็ไม่รีบร้อนที่จะหลบ เขาวางปากกาลง แล้วพยักหน้าให้เธอนั่งตรงเก้าอี้ตรงข้ามโต๊ะ
“นั่งก่อน” เขาพูดสั้น ๆ “มีธุระอะไร”
นีรชาเดินมาช้า ๆ ขาเรียวยาวก้าวยาวแต่แผ่วเบา เสียงส้นรองเท้านักศึกษาดังก๊อกแก๊กเบา ๆ บนพื้นไม้ เธอนั่งลง ขาไขว่ห้างเล็กน้อย กระโปรงร่นขึ้นจนเห็นต้นขาขาวเนียนเกือบถึงครึ่งต้นขา เธอวางเอกสารลงบนโต๊ะ มือสั่นเล็กน้อย
“หนู... สอบตกวิชาอาจารย์ค่ะ” เธอพูดเสียงเบา แต่ตรงไปตรงมา “คะแนนกลางภาคได้แค่ 38 หนูพยายามแล้วจริง ๆ แต่เนื้อหามันยากมาก โดยเฉพาะเรื่องสมดุลทั่วไปกับการวิเคราะห์สวัสดิการ หนูเลยอยากมาขอคำปรึกษา... ถ้าอาจารย์ไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรค่ะ”
รวิศมองหน้าเธอครู่หนึ่ง ดวงตาเธอตรง สุขุมเกินวัยนักศึกษาปีสองทั่วไป เขาเลื่อนเก้าอี้ถอยหลังเล็กน้อย แล้วหยิบเอกสารรายงานของเธอขึ้นมาดู หน้าแรกมีชื่อเธอเขียนด้วยลายมือสวยงาม นีรชา ชื่อเล่น นีร
เขาอ่านผ่าน ๆ อย่างรวดเร็ว แต่ละบรรทัดถูกขีดเส้นแดงและเขียน comment ด้วยลายมือคม ๆ ของเขาเอง คะแนนรวม 38 จริงตามที่เธอบอก
“พื้นฐานเธอไม่แย่” เขาพูดช้า ๆ “แต่เธอพยายามเข้าใจแบบท่องจำมากเกินไป สมดุลทั่วไปไม่ใช่แค่สูตร มันคือภาพใหญ่ของระบบเศรษฐกิจ เธอเคยลองวาดกราฟเองไหม ไม่ใช่ copy จากสไลด์”
นีรชาก้มหน้าเล็กน้อย ผมยาวสยายลงมาปิดแก้มข้างหนึ่ง “หนู... พยายามแล้วค่ะ แต่มันเยอะมาก แล้วหนูยังต้องทำงานพิเศษด้วย เลยไม่มีเวลาทบทวนให้ลึก”
รวิศเงยหน้าขึ้น สายตาจับจ้องเธออีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่แค่ดูเอกสาร แต่ดูเธอจริง ๆ
“งานพิเศษอะไร”
เธอลังเลครู่หนึ่ง ก่อนตอบเบา ๆ “ติวเตอร์ออนไลน์ค่ะ บางทีก็รับงานแปลเอกสารเศรษฐศาสตร์ให้บริษัทเล็ก ๆ แม่หนูป่วย ต้องส่งเงินกลับบ้านทุกเดือน”
เสียงเธอแผ่วลงตอนพูดถึงแม่ รวิศฟังเงียบ ไม่แสดงสีหน้าใด ๆ แต่ในใจเขามีบางอย่างขยับเล็กน้อย เขาเคยผ่านจุดนั้นมาแล้ว สมัยเรียนปริญญาเอก ทำงานสามอย่างพร้อมกันเพื่อส่งเงินให้พ่อแม่
เขาวางเอกสารลง แล้วลุกขึ้นเดินไปที่ชั้นหนังสือด้านข้าง หยิบหนังสือเล่มหนาเล่มหนึ่งออกมา วางลงตรงหน้าเธอ
“เล่มนี้ อ่านบทที่ 5 ถึง 7 ให้จบภายในอาทิตย์หน้า แล้วมาหาฉันอีกครั้ง วันเดียวกันนี้ เวลาเดียวกัน”
นีรชาเงยหน้าขึ้น มองเขา “อาจารย์จะช่วยหนูจริง ๆ เหรอคะ”
รวิศนั่งลงอีกครั้ง สายตาเขาจับจ้องเธอตรง ๆ “ถ้าเธอตั้งใจจริง ฉันช่วยได้ แต่ถ้าเธอแค่มาขอเกรดพิเศษ ฉันไม่เสียเวลา”
คำพูดของเขาคม แต่ไม่ดุ นีรชารู้สึกถึงแรงกดดันบางอย่างจากน้ำเสียงนั้น มันไม่ใช่แค่คำขู่ แต่มันคือการท้าทาย เธอก้มหน้าลงเล็กน้อย ผมสยายลงมาปิดแก้มอีกข้าง
“หนูตั้งใจจริงค่ะ” เธอตอบเสียงแน่วแน่
“ขอบคุณอาจารย์มาก ๆ”
เธอลุกขึ้น ก้มหัวให้เขาเล็กน้อย แล้วเดินออกจากห้องไป รวิศมองตามหลังเธอจนประตูปิดลง เสียงส้นรองเท้าดังก๊อกแก๊กค่อย ๆ ห่างออกไป เขานั่งนิ่ง มองเอกสารที่เธอทิ้งไว้บนโต๊ะ ชื่อเธอเขียนด้วยลายมือสวยงาม นีรชา
เขาหยิบแว่นขึ้นมาถอด วางลงบนโต๊ะ แล้วถอนหายใจเบา ๆ ห้องเงียบลง มีแต่เสียงพัดลมเพดานหมุนช้า ๆ และเสียงหัวใจเขาเองที่เต้นเร็วกว่าปกติเล็กน้อย
หลังจากนั้นหนึ่งอาทิตย์ นีรชากลับมาหาเขาตามนัด เธอสวมเสื้อเชิ้ตนักศึกษาอีกตัว แต่คราวนี้กระดุมเม็ดบนสุดไม่ได้ติดแน่นเท่าเดิม ร่องอกลึกขึ้นเล็กน้อยจากมุมที่เธอนั่งลงตรงหน้าเขา กระโปรงพลีทสั้นลงนิดเดียวราวกับตั้งใจ เธอนั่งลง วางหนังสือเล่มหนาที่เขายื่นให้ลงบนโต๊ะ
“หนูอ่านจบแล้วค่ะ” เธอพูดเสียงนุ่ม “บทที่ 5 ถึง 7 หนูวาดกราฟเองด้วย... อยากให้อาจารย์ช่วยดูหน่อยค่ะ”
รวิศหยิบเอกสารที่เธอเขียนเพิ่มมาดู ลายมือเธอสวยงาม กราฟที่วาดด้วยมือเรียบร้อย มี note ข้าง ๆ ทุกจุดที่เธอไม่แน่ใจ เขาอ่านช้า ๆ สายตาเลื่อนจากกระดาษไปที่เธอเป็นระยะ
เธอนั่งไขว่ห้าง ขาเรียวยาวเคลื่อนไหวเบา ๆ กระโปรงร่นขึ้นจนเห็นต้นขาขาวเนียนเกือบถึงครึ่ง เขาเห็น แต่ไม่พูดอะไร สายตาเขาลอยขึ้นไปจับจ้องร่องอกที่โผล่พ้นคอเสื้อเชิ้ตขาวบาง ๆ เนินอกขาวเนียนขึ้นลงตามลมหายใจของเธอ แสงแดดจากหน้าต่างส่องกระทบทำให้ผิวเธอดูโปร่งใสยิ่งขึ้น เขาเห็นเส้นโค้งนูนของเนินอกที่เคลื่อนไหวเบา ๆ ทุกครั้งที่เธอหายใจเข้าออก หัวใจเขาตีแรงขึ้นเล็กน้อย แต่ใบหน้ายังนิ่ง
“ดีขึ้น” เขาพูดหลังจากอ่านจบ
“แต่ยังมีจุดที่เธอเข้าใจผิดอยู่สองสามจุด”
เขาลุกขึ้น เดินไปยืนข้างเธอ แล้วก้มลงชี้ที่กราฟบนกระดาษ มือเขาใกล้ไหล่เธอมาก แต่ไม่ได้แตะต้อง นีรชาขยับตัวเล็กน้อยเพื่อมองตามนิ้วเขา ตัวเธอเอียงเข้าใกล้เขาโดยไม่ตั้งใจ เนินอกถูเบา ๆ กับแขนเสื้อของเขาแค่เสี้ยววินาที ผิวอุ่นนุ่มของเธอสัมผัสเนื้อผ้าแขนเสื้อเขาเพียงชั่วครู่ แต่เพียงพอที่จะทำให้ร่างกายเขาตึงเครียดขึ้นทันที
นีรชาสะดุ้งเล็กน้อย รู้ตัวว่าสัมผัสโดยไม่ตั้งใจ เธอรีบถอยตัวออก หันมามองเขาด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ
“ขอโทษค่ะอาจารย์... หนูไม่ได้ตั้งใจ”
รวิศไม่ตอบทันที สายตาเขาจับจ้องเธอครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าช้า ๆ
“ไม่เป็นไร” เขาพูดเสียงทุ้มต่ำ
“ต่อไปเธอต้องระวังตัวมากกว่านี้... ในห้องแบบนี้”
คำพูดของเขามีน้ำหนักบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกถึงความร้อนที่แผ่ซ่านขึ้นมาบนใบหน้า เธอก้มหน้าลงอีกครั้ง ผมสยายลงมาปิดแก้ม แต่ในใจเธอรู้ดีว่าสัมผัสเมื่อกี้ไม่ใช่แค่บังเอิญ และสายตาของเขาที่มองเนินอกเธอเมื่อครู่ก็ไม่ใช่สายตาอาจารย์ธรรมดา
รวิศเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้เดิม มือเขาจับปากกาแน่นขึ้นเล็กน้อยเพื่อกลบความรู้สึกที่กำลังปั่นป่วนในอก
นีรชายิ้มจาง ๆ กับตัวเองในใจ
“อาจารย์รวิศ...ใจดีกว่าที่หนูคิดไว้เยอะเลยค่ะ”
นี่เป็นจุดเริ่มต้นของบางอย่างที่ทั้งคู่ยังไม่รู้ว่ามันจะนำพาพวกเขาไปสู่จุดไหน
บทล่าสุด
#72 บทที่ 72 พิศวาสเมียพ่อ 44
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#71 บทที่ 71 พิศวาสเมียพ่อ 43
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#70 บทที่ 70 พิศวาสเมียพ่อ 42
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#69 บทที่ 69 พิศวาสเมียพ่อ 41
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#68 บทที่ 68 พิศวาสเมียพ่อ 40
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#67 บทที่ 67 พิศวาสเมียพ่อ 39
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#66 บทที่ 66 พิศวาสเมียพ่อ 38
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#65 บทที่ 65 พิศวาสเมียพ่อ 37
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#64 บทที่ 64 พิศวาสเมียพ่อ 36
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026#63 บทที่ 63 พิศวาสเมียพ่อ 35
อัปเดตล่าสุด: 6/18/2026
คุณอาจชอบ 😍
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
ทะลุมิติมาเป็นสตรีแดนเถื่อน
ซูจิ่วหนิง อดีตนักกีฬายิงปืนระดับชาติ ไม่คิดยอมก้มหัวให้โชคชะตา เธอจะใช้ฝีมือยิงปืน ไหวพริบทางการค้า และสองมือของตัวเอง พลิกโรงเตี๊ยมซอมซ่อให้กลายเป็นกิจการที่ไม่มีใครกล้าเหยียบย่ำง่าย ๆ ต่อให้ต้องเผชิญเจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล หนี้สินที่เต็มไปด้วยข้อกังขา หรือเกมสกปรกจากคนที่คิดว่าตนมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง เธอก็จะสู้จนถึงที่สุด!
แต่สิ่งที่รับมือยากที่สุดกลับไม่ใช่ศัตรู หากเป็นจ้านถิงเซียว เจ้าพ่อเหมืองทองผู้เย็นชาและคุ้นเคยกับการออกคำสั่ง ชายที่มีทั้งเงิน อำนาจ และความสามารถจะมอบทุกอย่างให้เธอได้…ยกเว้นการบังคับให้เธอรักเขา
เมื่อหญิงสาวไม่ยอมเป็นสมบัติของใคร และชายผู้เคยคิดว่าทุกอย่างซื้อได้ต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เรื่องราวของหนี้แค้น ธุรกิจ และหัวใจจึงเริ่มต้นขึ้น
เพราะตำแหน่งนายหญิงแห่งแดนเถื่อน ไม่ได้ได้มาจากการยืนข้างเจ้าพ่อ แต่ได้มาจากการสร้างอาณาจักรด้วยมือของตัวเอง!
สมรสแสร้งสมรัก:เจ้าสาวตัวแทน
ครั้งนี้... หากตฤณอยากได้เธอกลับคืน เขาจะต้องพิสูจน์ว่าเธอไม่ใช่ตัวแทนของใคร ไม่ใช่เงาของผู้หญิงคนอื่น แต่คือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเลือกด้วยหัวใจ... และจะเลือกทุกวันตลอดชีวิต
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
รักร้อน ซ่อนเกียร์ร้าย
เดือนมหาวิทยาลัย 4 ปี ซ้อนอย่าง "เซย์จิ" หล่อ รวย เด็กท็อปคณะวิศวะ เจ้าชู้ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่สนใจใคร ไม่คบกับใครจริงจัง เปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น
แต่ใครจะรู้ว่า เขาจะแพ้ทาง แม่เด็กเนิร์ดที่ทั้งเฉิ่มและดูจืดชืดต่างกับชื่อของเธออย่าง...
"มะนาว" สาวน้อยนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ ปี 2 เธอ... เป็นลูกสาวแม่บ้าน ในบ้านของเขา
คืนเดียวที่เปลี่ยนชีวิตเขาและเธอไปตลอดกาล....
"ช่วยด้วย ยัยบ้านั่น! เมียน้อยพ่อฉัน..."
เขาถูกเมียน้อย หรือแม่เลี้ยงคนล่าสุดของพ่อ วางยา!
พอหนีมาได้ ก็เจอเธอที่เอาของขึ้นมาเก็บ หลังจากคืนเร่าร้อนผ่านไป ชีวิตของมะนาวก้ไม่เคยเหมือนเดิมอีกเลย
เธอยิ่งหนี ไม่อยากถลำลึก แต่เขากลับไม่ยอมปล่อย และตามติดเธอไปทุกที่
โดยขอแม่เธอว่า "ผมต้องการแม่บ้านที่คอนโด"
สุดท้ายมะนาวก็ต้องทำหน้าที่แม่บ้าน และบริการเขาทั้งวัน.... ทั้งคืน แต่ทว่า....
ทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายแบบนั้น เพราะผู้หญิงรอบตัวเขา ที่คอยมาวุ่นวายกับเธอ
และเธอเองก็มีคนอื่น ที่เข้ามาจีบอยุ่ไม่น้อย
ทำให้เซย์จิ ปลุกซาตานในตัวขึ้นมา และตามหึงหวงเธอไปทุกที่
ทำเอามหาวิทยาลัยแทบลุกเป็นไฟ!!
"ถ้ากล้าคุยกับมันต่อหน้าฉันอีก ระวังเธอจะตาคาเตียงนะมะนาว!!"
ฝากติดตามความหึงหวงของไอ้โบ้ตัวใหม่ ที่ปากร้าย "ขึ้นอย่างหงส์ ลงอย่างเอ๋ง..." ด้วยนะคะ
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













