บทที่ 17 เมียเด็กหนี NC

“หนูได้ยินหมดแล้วค่ะ...” เสียงหวานกระซิบแผ่วพร่าจนแทบกลืนหายไปกับเสียงสายฝนด้านนอก

รวิศสะดุ้งเล็กน้อย เขาไม่ได้หันกลับมามองเธอ ชายหนุ่มทำเพียงแค่ยกมือขึ้นถอดแว่นสายตาออกแล้วนวดขมับเบา ๆ

“หนูควรจะนอนพักนะ... เรื่องนี้พี่จัดการเองได้”

“จัดการยังไงคะ?”

นีรชาก้าวเข้าไปใกล้เคียงเคาน์เตอร์บาร์ มือบางเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ