บทที่ 143 คลั่งรักคุณลูกหนี้ - ไม่มีคำว่าเราสำหรับคนที่เกลียด

“อย่าทำตัวน่าสมเพช ไอ้ทิว” พูดกับตัวเองเสียงต่ำ “แกไม่ได้หึง”

คำว่า ‘หึง’ เหมือนเข็มร้อนแทงเข้ามาในสมอง

ทิวากรหยิบแก้วกาแฟที่ยังไม่ได้ดื่มขึ้นมา หวังให้ความขมกลบความว้าวุ่นในอก แต่ทันทีที่เห็นคราบกาแฟตรงฝา ภาพรอยแดงบนหลังมือขวัญข้าวก็ย้อนกลับมาอีก เพราะเขาเป็นคนทำ ทั้งที่ฝ่ามือนั้นเขาเคยจับตอนเด็ก...