บทที่ 144 คลั่งรักคุณลูกหนี้ - ภาพจำของความเจ็บปวด

ชลธีเดินออกจากร้านสะดวกซื้อและตรงไปที่รถของตัวเอง แต่ยังไม่ทันได้เปิดประตู เขาก็เห็นรถยนต์คุ้นตาจอดอยู่ไม่ไกล รอยยิ้มน้อยๆ เกิดขึ้นบนใบหน้า ก่อนจะส่ายไปมาอย่างระอาใจ ถอนใจน้อยๆ และเดินเข้าไปเคาะกระจกฝั่งคนขับ ซึ่งคนขับก็ลดกระจกลง สีหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอาการว่าถูกจับได้

“มีอะไร”

“ยังไม่กลับอีกเหรอ”...