บทที่ 147 คลั่งรักคุณลูกหนี้ - มาเป็นลูกหนี้ของฉัน

ดวงตาคมเข้มมองเหยียดหญิงสาวที่สูงแค่ไหล่ของเขา จ้องลึกไปในดวงตาฉ่ำน้ำของหล่อน

“ลองใช้วิธีเดิม เมื่อสิบปีก่อนดูสิ”

ขวัญข้าวขวัญข้าวนิ่งค้าง เหมือนถูกแทงหัวใจซ้ำๆ ส่วนแก้วตาหน้าแดงเพราะความโกรธพุ่งเข้าไปหาทิวากร แต่ชลธีที่เพิ่งวิ่งมาถึงคว้าแขนไว้ทัน

“ไอ้ทิว!” ชลธีตะคอกเสียงต่ำ “นี่มันหน้าห้องฉุกเฉิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ