บทที่ 149 คลั่งรักคุณลูกหนี้ - หลักฐานคือเห็นกับตา

“หลังยายอิ่มพ้นวิกฤต เริ่มงานได้ เตรียมเก็บข้าวของให้เรียบร้อยล่ะ”

เขาหันหลังจะเดินเข้าห้องฉุกเฉิน แต่หยุดเพียงครู่หนึ่ง

“และจำไว้ ขวัญข้าว”

หล่อนเงยหน้าขึ้นทั้งน้ำตา เขาไม่หันกลับมา แต่เสียงของเขาชัดเจนทุกถ้อยคำ

“ที่บ้านฉัน เธอไม่มีสิทธิ์เป็นเด็กน่าสงสาร ไม่มีสิทธิ์เป็นน้องของใคร และไม่มีสิทธิ์...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ