บทที่ 17 รินไม่เคย

เสียงกรีดร้องที่จำได้ว่าเป็นเสียงของตัวเองกับร่างกายที่สั่นกระตุกรุนแรง ฝ่ามือก็กดศีรษะใครบางคนให้ซุกซบที่ตรงนั้น ที่กึ่งกลางระหว่างขาที่มีใบหน้าของอคิระซุกอยู่

รินลดาเบิกตากว้าง ตั้งใจจะหุบขาให้เร็ว ฝ่ามือที่กดศีรษะก็เปลี่ยนเป็นผลักดันออก แต่คนที่ซบหน้ากลับมายอม

“อะ! อ้า...”

และเขาก็ทำให้หล่อนหล...