บทที่ 182 คลั่งรักคุณลูกหนี้ - หากเป็นหนี้แล้วขอให้เป็นหนี้รักเถิด

“พี่เฝ้ามองดอกปีบน้อยของพี่เติบโตและก็เบ่งบาน พี่แค่หวังว่าเมื่อวันที่ข้าวเรียนจบ หากข้าวยังไม่มีใคร พี่จะบอกความในใจว่า... พี่ไม่เป็นแค่พี่ชายได้ไหม พี่อยากเป็นมากกว่านั้นได้ไหม”

ทิวากรขืนร่างคนสั่นสะอื้นออกห่าง ประคองใบหน้านองน้ำตาให้มองเขา

“แล้วข้าวล่ะ รักพี่ตั้งแต่ตอนไหน”

คำถามนั้นบางเบาและอ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ