บทที่ 104 ตัดใจ

“ทรงเป็นอย่างไรบ้างเพคะ”

น้ำเสียงคุ้นหูที่เจือไปด้วยความห่วงใย กระตุ้นให้เปลือกพระเนตรที่ปิดสนิทค่อยๆ ปรือขึ้นอย่างเชื่องช้า ทว่าความมึนงงและอาการวิงเวียนพระเศียรที่จู่โจมเข้าใส่ยามต้องกับแสงสว่าง ทำให้เจ้าหญิงธุวดาราจำต้องหลับพระเนตรลงอีกครั้ง และประทับนิ่งอยู่เช่นนั้นพักใหญ่ กว่าจะรวบรวมกำลังลืมพร...