บทที่ 10 เสพติดเธอ
เธอรีบเดินหนีออกมา แต่ฟรินยังคงเดินตามหลังอยู่ไม่ห่าง “ทำไมไม่บอกมันไป ว่าเราเป็นอะไรกัน”
“…..”
“แค่บอกว่าฉันเป็นผัวมันยากนักเหรอ ยากนักหรือไง”
“พอได้มั้ยฟริน ตะ...ตอนนี้เหนือปวดหัวมากเลย เหนืออยากพักแล้ว”
เขาไม่ฟังในสิ่งที่เธอพูด แต่เลือกที่จะฉุดกระชากให้ดาวเหนือเดินตามอย่างเอาแต่ใจ
ดาวเหนือถูกผลักให้เข้ามาอยู่ในห้องน้ำชาย ก่อนที่เขาจะยืนขวางประตูเอาไว้ไม่ให้เธอหนีไปไหนได้อีก ความอดทนที่มีอยู่น้อยนิดเป็นอันหมดลงเมื่อเห็นสายตาห่างเหินที่ใช้มอง
“ในเมื่อฟรินได้ในสิ่งที่ต้องการแล้วก็ปล่อยเหนือไปสักทีสิ จะตามมารังควานกันอีกทำไม”
“ฉันไม่ปล่อย เพราะมันยังไม่พอ!”
“ถ้าฟรินยอมหยุด เหนือจะถือว่าเรื่องที่ผ่านมามันไม่เคยเกิดขึ้น” ถ้าบอกว่าเป็นแค่อารมณ์ชั่ววูบเธอก็เข้าใจ จะไม่เอาเรื่องนี้มาผูกมัดเขาไว้กับตัว “ฟรินไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเหนือเลย เรายังจะเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม”
“เฮงซวย! พูดออกมาได้ ปัญญาอ่อน!”
“…..”
“ไม่มีเพื่อนที่ไหน เขาเอากันขนาดนี้”
คนตัวเล็กสะดุ้งเมื่อถูกตอกหน้ากลับมา ดาวเหนือขยับถอยหลังหาทางออก เมื่อฟรินเดินเข้ามาใกล้ก่อนจะหันไปล็อกประตูห้องน้ำอย่างแน่นหนา
“พอได้มั้ยฟริน เหนือไม่ไหวนะ จะไม่ยอมให้ฟรินทำอีกแล้ว” ดาวเหนือปฏิเสธเสียงแข็ง ยังไงก็ไม่ยอมให้เขาทำแบบนั้นอีก ครั้งก่อนร่างกายยังไม่หายดี รู้สึกเจ็บไปทั้งตัวและหัวใจ
“เดี๋ยวก็รู้ว่าจะยอมหรือไม่ยอม”
“จะเอาคลิปนั่นมาขู่เหนือเหรอ”
“แล้วจะยอมให้เอามั้ย”
“ทำแบบนี้ทำไม ต้องการอะไร”
“ต้องการเธอ”
“…..” แววตาที่มองมันเต็มไปด้วยความโกรธเคือง ไม่คิดว่าฟรินจะใช้วิธีแบบนี้เล่นงานเธอ “เหนือเกลียดฟริน”
“ปากดี! งั้นเอาหลานไปฝากพ่อกับแม่เธอสักคนดีมั้ย”
“แล้วจะทำแบบนี้กับเหนือไปอีกนานแค่ไหน”
“เอาจนกว่าจะเบื่อ”
“งั้นก็รีบทำให้มันเสร็จ เหนืออยากกลับบ้าน”
“…..”
-คลับหรูใจกลางเมือง-
“เป็นไรไอ้แว่น เครียดเรื่องอะไร” เจย์เดนถามอย่างสงสัย มองไปทางฟรินที่นั่งก้มหน้าถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า
“สงสัยทะเลาะกับเมีย”
“…..” ฟรินปรายหางตามองไคโรที่พูดเย้าหยอก แต่มันดันไปตรงกับเรื่องจริงที่คิดมากในตอนนี้
เขามองหน้าจอโทรศัพท์พร้อมกดส่งข้อความและโทรหาแต่ไม่มีสัญญาณตอบรับใดๆ จากดาวเหนือ
ตั้งแต่แยกกันช่วงบ่ายก็ติดต่อเธอไม่ได้อีกเลย
เธอเพียงแค่กดอ่านแต่ไม่ยอมตอบข้อความใดๆ กลับมา
“ถ้ามันเงียบ แสดงว่าเรื่องจริง สงสัยโดนจะเมียทิ้ง” ไคโรยิ้มยั่ว การได้กวนประสาทเพื่อนชายถือว่าเป็นความตื่นเต้นอย่างหนึ่งในชีวิต เพราะฟรินเป็นคนที่คาดเดาอารมณ์ไม่ได้ ถ้ามันคิดจะทำก็ทำเลย ไม่มีคำด่าหรือท่าทางโวยวายเพื่อส่งสัญญาณให้รู้ตัว “คนประสาทอย่างมัน ผู้หญิงดีๆ ที่ไหนจะไปอยู่ด้วยได้”
พลั่ก! ไม่พูดเปล่าแต่ถอดรองเท้าผ้าใบคู่โปรดเขวี้ยงใส่หน้าเพื่อนชายเต็มแรง “ถ้าปากมึงว่างลองเอารองเท้ากูไปคาบไว้”
“สมควรไอ้ไค มันอยู่ของมันดีๆ มึงจะไปกวนประสาทเพื่อ?” คัมภีร์ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย พวกมันสองตัวทะเลาะกันทีไรมีแต่เขาที่เป็นคนคอยห้าม บางทีก็โดนลูกหลงเจ็บหนักจนได้เย็บหลายเข็ม
“ทะเลาะกับเหนือเหรอ” แฟรงก์ที่สังเกตอยู่นานเอ่ยถาม ก่อนจะดึงมวนบุหรี่ออกจากริมฝีปากของน้องชายแล้วขยี้มันจนดับ
“ไม่ได้ทะเลาะ”
“แล้วมึงเป็นอะไร”
“ไม่ได้เป็นอะไร ไม่ต้องยุ่งเรื่องของกูหรอก”
“ไม่จริงไอ้ฟริน มึงกำลังเครียด ไม่งั้นไม่สูบบุหรี่จัดขนาดนี้หรอก”
เขารู้จักนิสัยของน้องชายดีกว่าใคร ฟรินไม่ใช่คนโวยวายหรือทำลายข้าวของ เวลาโกรธจัดหรือมีเรื่องเครียดหนัก มันจะเงียบผิดปกติ เริ่มสูบบุหรี่จัด สายตาเริ่มล่อกแล่กอยู่ไม่นิ่ง ชอบนั่งก้มหน้าอยู่ในมุมของตัวเอง
คนรอบข้างที่สนิทจะรู้ว่าถ้าอาการแบบนี้คือต้องรีบถอยห่างอย่าเข้าใกล้เพราะพร้อมระเบิดตลอดเวลา
“บอกกูมา เดี๋ยวกูไปคุยกับเหนือให้เอง”
“กูจัดการเองได้”
“ถ้าจัดการได้ มึงไม่เป็นแบบนี้หรอกไอ้ฟริน!”
“…..”
ติ๊ง! ดาวเหนือสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาด้วยคยามงัวเงียเมื่อได้ยินโทรศัพท์แผดเสียงร้องดัง คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาเบาๆ หลังจากที่เห็นรายชื่อของ ‘ฟริน’ ปรากฏอยู่บนหน้าจอ
(ทำอะไรอยู่ ทำไมโทรหาไม่ยอมรับสาย)
“…..”
(ออกมาหาหน่อย ตอนนี้ฉันรออยู่หน้าบ้านเธอ)
ร่างบางดีดตัวลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะรีบก้าวขาลงจากเตียง มองออกไปนอกหน้าต่างแล้วเห็นรถของฟรินที่จอดอยู่หน้าบ้าน
“ฟรินมาทำไม มีธุระอะไรดึกดื่นขนาดนี้”
(อยากมาเห็นหน้าเมีย)
“ดื่มมาด้วยเหรอ” เพียงแค่ได้ยินน้ำเสียงที่ยืดยานก็รู้ได้ว่าฟรินคงดื่มหนักมาก่อนหน้านั้น
(ออกมาหาหน่อยเหนือ…คิดถึง)
“…..”
(ถ้าไม่มา จะเข้าไปหาเอง)
“รออยู่ตรงนั้นแหละ เดี๋ยวเหนือรีบไป”
แกร๊ก…ประตูรั้วเหล็กถูกเปิดออกพร้อมหญิงสาวที่เดินออกมา ฟรินรีบเดินเข้าหาก่อนจะดึงเธอมากอดไว้แน่นแล้วจูบเบาๆ ด้วยความโหยหา
“ทำไมไม่รับสาย ทำไมไม่ตอบข้อความ” ฝ่ามือหนาประคองใบหน้าแสนหวานไว้แน่น จ้องมองหน้าเธออย่างร้อนรน
“เมาแล้วทำไมไม่กลับบ้าน มาหาเหนือทำไม”
“ตอบคำถามฉัน! อย่าเพิ่งเปลี่ยนเรื่อง”
“เหนือโกรธที่ฟรินทำแบบนั้น” ดาวเหนือพูดอย่างกระอักกระอ่วน ฟรินใช้คลิปอย่างว่ามาเป็นเครื่องมือในการแบล็คเมล์ให้เธอยอมทำเรื่องแบบนั้น
“ถ้าหมายถึงคลิปนั่น ฉันลบทิ้งไปตั้งนานแล้ว”
“เหนือไม่ชอบให้ฟรินทำแบบนั้น”
“ถ้าเธอไม่ชอบจะไม่ทำอีก”
“…..”
“คิดถึง”
“เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เจอกัน”
“อยากเจอตอนนี้” ชายหนุ่มดึงเธอมากอดไว้แน่น ฝังริมฝีปากลงไปขบเม้มออกแรงดูดที่ลำคอขาวเนียนจนเกิดรอย “อยากดูดตรงนี้แรงๆ”
“ตอนนี้ดึกแล้ว ฟรินกลับบ้านไปก่อน เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยคุยกัน”
“ถ้าจะให้ฉันกลับ เธอต้องไปด้วย”
“…..”
“ไปด้วยกันนะเหนือ ไปอยู่ด้วยกัน”
