บทนำ
“เหนือมีเหตุผล”
“จะเอาเท่าไหร่ก็ว่ามา ฉันไม่ได้มีเวลาว่างมานั่งจ้องหน้าเธอทั้งวัน”
“เหนือขอยืมสักห้าล้านได้มั้ย ตอนนี้ลำบากจริงๆ”
“อุตส่าห์แบกหน้ามาหาผัวเก่าทั้งที เอาแค่ห้าล้าน?”
“เหนือรับปากว่าจะรีบหาเงินมาคืนให้”
“ฉันจะให้ตามที่เธอต้องการ แต่ต้องคิดดอกเบี้ยสักหน่อย ไม่ได้ให้ยืมฟรีๆ”
“…..”
“หรือถ้าเธอไม่อยากเสียดอกก็ถอดเสื้อผ้าแล้วไปขึ้นเตียง”
“…..”
“คนมันเคยๆ ฉันคงไม่ต้องบอกอะไรมาก”
“…..”
บท 1
-มหาวิทยาลัย-
ห้องสมุด
“ตรงนี้ว่างมั้ยฟริน?”
‘ฟริน’ ละสายตาจากหนังสือกองโตตรงหน้า เหลือบมองยังบุคคลที่มาใหม่ ‘ดาวเหนือ’ คือเพื่อนสาวคนสนิทที่คบกันมานานหลายปีตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมจนเข้ามหาวิทยาลัย
“แล้วเห็นใครนั่งหรือเปล่า”
“แสดงว่าตรงนี้ว่าง งั้นเหนือขอนั่งด้วยคนนะ” ดาวเหนือยิ้มแย้มเหมือนทุกครั้งที่เจอกัน ก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงข้างเพื่อนชาย
ฟรินสวมแว่นตากรอบหนา ใส่เสื้อนักศึกษาแขนยาวตลอดเวลา เขาเป็นคนไม่ค่อยพูด ไม่ค่อยสุงสิงหรือเข้าสังคมกับใครมาตั้งแต่ไหนแต่ไร
ต่างจากแฟรงก์ที่เป็นพี่ชายฝาแฝด คนนั้นมีบุคลิกต่างจากฟรินอย่างสิ้นเชิง ทุกอย่างเหมือนกันหมด จะมีก็แค่นิสัยที่ต่างกันลิบลับ
“ข้อเขียนตรงนี้เหนือไม่ค่อยเข้าใจเลย ช่วยสอนวิธีทำหน่อย”
เป็นเพราะฟรินเรียนเก่งมาก สอบได้เกรดA เกือบทุกวิชา ดาวเหนือจึงมาขอความช่วยเหลือให้เขาช่วยติวหนังสืออยู่บ่อยครั้ง
“แล้วทำไมไม่ตั้งใจเรียนตั้งแต่แรก”
“ก็ตั้งใจแล้ว แต่เหนือไม่ได้เก่งเหมือนฟรินนะ”
“ไม่ต้องพูดมาก อยากให้สอนข้อไหน” ฟรินลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ มองไปยังสมุดการบ้านของคนตัวเล็ก
“จะสอนเหนือจริงๆ ใช่มั้ย”
“ถ้าพูดมากก็อาจจะเปลี่ยนใจ”
“ไม่เข้าใจข้อที่13กับ21”
“ฉันจะอธิบายแค่รอบเดียว ตั้งใจฟังด้วย”
“โอเค เหนือพร้อมแล้ว”
ดาวเหนือเผลอจ้องมองเพื่อนชายอยู่บ่อยครั้ง ทรงผมสีดำขลับถูกเสยขึ้นโชว์ใบหน้าหล่อเหลา คิ้วเข้มรับกับสายตาเฉี่ยวคมแบบพอดิบพอดี
ถึงแม้จะสวมแว่นสายตาแต่ไม่ได้ทำให้ความหล่อลดน้อยลงไปสักนิด
“มองที่หนังสือ ไม่ใช่มาจ้องหน้าฉัน”
“ฟรินหล่อไงก็เลยมอง มิน่าล่ะ สาวๆ ในมหาลัยตามจีบกันเพียบเลย” เพื่อนแฝดทั้งสองของเธอธรรมดากันที่ไหน สาวน้อยสาวใหญ่วิ่งตามจีบกันให้วุ่นวาย แต่ก็ไม่เห็นว่าฟรินจะสนใจใคร “ตั้งแต่รู้จักกันมา เหนือยังไม่เคยเห็นฟรินมีแฟนเลยนะ ไม่ชอบใครเลยเหรอ”
“จะเลิกพูดจาไร้สาระได้หรือยัง”
“ดุอะไรนักหนาเนี่ย ดุยิ่งกว่าพ่ออีก” ดาวเหนือบ่นพึมพำ เบือนหน้าหันหนีเมื่อมองเห็นสายตาดุดันของเพื่อนชาย
“ถ้าหมายถึงพ่อของลูกเธอก็อาจจะใช่”
“เมื่อกี้ฟรินว่าไงนะ พอดีเหนือเสียบแอร์พอร์ตค้างไว้เลยได้ยินไม่ชัด”
“ขยับมานั่งใกล้ๆ จะได้ไม่ต้องพูดเสียงดัง”
“แบบนี้ใกล้พอมั้ย” คนตัวเล็กเลื่อนเก้าอี้เข้าหาขยับใบหน้าเข้าใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของชายหนุ่มเจื่อกลิ่นบุหรี่จางๆ “แอบไปสูบบุหรี่มาอีกแล้ว เหนือได้กลิ่นนะ”
“ฉันดูดแล้วทำไม”
“สูบบุหรี่ไม่ดีต่อปอด เดี๋ยวเป็นมะเร็ง”
“เอาไว้ให้มาเป็นเมียก่อนแล้วจะเลิกให้”
“ก็พูดไปเรื่อย” ดาวเหนือเผลอกลอกตามองบนให้กลับประโยคกำกวมนั่น อาจจะเป็นเพราะผูกพันกันมาก่อนเลยไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้งมากกว่าคำว่าเพื่อน
“ขยับเข้ามาอีก”
“ถ้าให้เหนือเข้าใกล้กว่านี้ อีกนิดจะนั่งตักฟรินแล้วนะ”
“ก็มานั่งสิ”
ดาวเหนือหยุดนิ่งมองหน้าชายหนุ่ม เขาจ้องหน้าเธอกลับผ่านแว่นสายตาไม่ได้หลบหน้าแต่อย่างใด
“นึกว่าหายไปไหน ที่แท้แอบมานั่งจู๋จี๋กับแฟนกูอีกแล้ว”
คนทั้งสองละสายตาออกจากกันเมื่อได้ยินเสียงของแฟรงก์ที่มาใหม่ ฟรินถึงกลับถอนหายใจลากยาวด้วยความรำคาญ เพราะแฝดพี่ชอบสร้างความวุ่นวายให้เขาไม่จบไม่สิ้น
“ดาวเหนือที่รักของแฟรงก์ มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้” แฟรงก์เดินเข้าไปกอดคอหญิงสาวไว้แน่น ตามประสาเพื่อนสนิทที่คบกันมานาน
“อะไรแฟรงก์ เอามือออกไปเลย”
“เค้าคิดถึงตัวเองนะ” แฟรงก์ยกมือลูบเส้นผมของดาวเหนือเบาๆ ก่อนจะเอนศีรษะซบลงบนไหล่มน “ไม่เจอตั้งสองวัน แฟรงก์คิดถึงเหนือที่สุดเลย”
ดาวเหนือเป็นคนน่ารัก ตัวเล็กดูน่าทะนุถนอม ผิวขาวอมชมพู ใบหน้าจิ้มลิ้มมีรอยยิ้มสดใส มองยังไงก็ไม่เบื่อ
“ไม่ต้องมาเนียนแต๊ะอั๋งเหนือเลย เค้ารู้ทันหรอก” เธอบอกผ่านน้ำเสียงเอือมๆ แฟรงก์เป็นพวกมือไวใจเร็ว ชอบแทะโลมเธอแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่ก็ไม่ได้คิดถือสาเพราะเป็นเพื่อนกันมานาน
“มองทำไมครับน้องชาย แค่จับนิดจับหน่อยทำหวง” แฟรงก์เลิกคิ้วมองแฝดน้องด้วยท่าทางยั่วยุ ทำไมจะไม่รู้ว่าฟรินคิดยังไงกับดาวเหนือ
แค่แวะมากวนประสาทพอให้ชีวิตมีสีสัน ทำให้น้องหัวร้อนเล่นๆ นั่นคืองานที่เขาถนัดและชอบทำเป็นกิจวัตรประจำวัน
“พักกลางวันนี้ไปกินข้าวกับแฟรงก์ป่ะ ไอ้ฟรินก็ไปด้วย กินข้าวด้วยกันหลายคนสนุกดี”
“เหนือมีนัดกับเพื่อนแล้ว”
“แย่จัง เอาไว้คราวหน้าก็ได้ แต่ที่รักห้ามปฏิเสธเค้าแล้วนะ”
ดาวเหนือขยับถอยห่างจนแผ่นหลังแนบชิดกับฟรินที่นั่งข้าง เมื่อแฟรงก์เลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้เธอจนเกินไป
“ได้สิ แต่คราวหลังต้องบอกล่วงหน้าก่อน”
“มาหากูถึงที่นี่ มึงมีอะไรก็พูดมา?”
“ตอนเย็นกูว่าจะชวนไปเตะบอล”
“ที่ไหน?”
“สนามเดิม”
“ตามนั่นแหละ”
“เลิกเรียนแฟรงก์กับไอ้ฟรินมีนัดแข่งบอลรอบชิงกับพวกสถาปัตย ถ้าเหนือว่างอย่าลืมไปเชียร์พวกเราด้วย” ประโยคถัดมาแฟรงก์หันไปบอกกับหญิงสาว
“ได้สิ วันนี้เหนือว่างพอดี”
“ต้องมาให้ได้ ถ้ามีที่รักไปให้กำลังใจ เค้าจะเล่นให้สุดฝีมือไปเลย”
“ต้องไปอยู่แล้ว แฟรงก์จะได้มีกำลังใจ”
“แฟนใครน่ารักจัง ขอจุ๊บเหม่งที” ไม่พูดเปล่าแต่ยังอาศัยจังหวะที่ฟรินเผลอแอบจูบที่หน้าผากของคนตัวเล็กเบาๆ แล้วรีบวิ่งหนีออกมาเมื่อเห็นสายตาเย็นเยียบของน้องชาย ขืนอยู่นานกว่านี้ มันคงยกเก้าอี้ฟาดหัวเขาแน่นอน “วันนี้อารมณ์ดีแล้ว ไปดีกว่า”
“อะไร” ดาวเหนือเอ่ยถามด้วยความสงสัยเมื่อฟรินหยิบผ้าเช็ดหน้าออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วยื่นให้เธอ
“เมื่อกี้ไอ้แฟรงก์มันจับตรงไหน เช็ดออกให้หมด”
“มันต้องถึงขนาดนั้นเลยเหรอ ทำเบาๆ ก็ได้ เหนือเจ็บนะ” ก่อนที่เขาจะเช็ดทำความสะอาดบนใบหน้าของเธออย่างแรงจนรู้สึกแสบร้อนไปหมด
“ไอ้แฟรงก์มันสกปรกไม่ชอบล้างมือ เดี๋ยวหน้าเป็นผื่น”
“อื้อ…ทำเบาๆ เหนือเจ็บ”
“ระวังตัวหน่อยก็ดี ไอ้แฟรงก์มันชอบทำตัวลุ่มล่ามกับคนอื่นไปทั่ว”
“ไม่เป็นไรเพื่อนกันชินแล้ว เหนือไม่ถือ”
“เธอไม่ถือแต่ฉันถือ ไม่ชอบ!”
“…..”
บทล่าสุด
#65 บทที่ 65 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#64 บทที่ 64 บทพิเศษ 9
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#63 บทที่ 63 บทพิเศษ 8
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#62 บทที่ 62 บทพิเศษ7
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#61 บทที่ 61 บทพิเศษ 6
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#60 บทที่ 60 บทพิเศษ5
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#59 บทที่ 59 บทพิเศษ 4
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#58 บทที่ 58 บทพิเศษ 3
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#57 บทที่ 57 บทพิเศษ 2
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026#56 บทที่ 56 บทพิเศษ
อัปเดตล่าสุด: 8/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
คลั่งรักลูกหนี้
กลางวันเธอจึงต้องทำงานในไร่
ส่วนกลางคืน
เธอต้องทำงานบนเตียง
จนกว่าเจ้าของเงินกู้ก้อนใหญ่อย่างเขา
‘จะพอใจ’
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
รักซึมร้าย NC 25++
ห้องที่หญิงสาวกำลังขึ้นไปนี้มีลักษณะเป็นห้องชุดรอยัลสวีท สุดหรู มีสองห้องนอน ห้องนอนใหญ่เป็นห้องส่วนตัวของเจ้านายใหญ่ยามที่ต้องมาค้างที่นี่ อีกห้องเป็นห้องนอนขนาดเล็กกว่าหน่อย เอาไว้สำหรับพาสาวๆ มาหาความสำราญ ด้านนอกมีห้องนั่งเล่นที่มีโซฟาชุดใหญ่วางอยู่ เมื่อไปถึงเจ้าตัวก็ยกมือขึ้นเคาะประตูสองครั้งก่อนจะผลักเข้าไปทันทีโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของห้องอนุญาต
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ล็อคหัวใจยัยช่างยนต์
รามจึงดึงเอวามาเป็นช่างประจำตัวเพื่อชดใช้ความผิด แต่ยิ่งอยู่ใกล้ เขากลับยิ่งตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้เขา ขณะที่เอวาค้นพบว่าความลับในสนามแข่งอาจเกี่ยวพันกับอดีตของพ่อ และครอบครัวของชายที่เธอเกลียดที่สุด
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
แด๊ดดี้คนคูล
"มีสติหน่อยสิแม็กซ์...เราเลิกกันแล้วนะคะ"
เพียงแค่ได้ฟัง ดวงตาคมกริบก็ตวัดขึ้นมองสบตากับเจ้าของคำพูดนั้น ความเข้มแข็ง ความเย็นชาของดวงตาที่ไม่เคยแสดงความรู้สึกใดๆ ก็วูบไหวลงทันที
"ละ ลูกล่ะ เธอจะทิ้งลูกงั้นเหรอ"
"เรื่องนี้เราคุยกันแล้วนะคะ ฉันไม่ได้จะทิ้งลูก หากวันไหนว่าง ฉันสามารถไปรับมิลินได้ แต่ถ้าแม็กซ์เลี้ยงลูกไม่ไหว หลังแต่งงาน..."
"ไม่มีวัน!" เสียงตวาดดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณนั้น
"หากจะเลิกกัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อยลูกไปอยู่กับเธอ!"
"ฮึก...ฮื่อ...คูมพ่อ มิลินอยากหาคูมพ่อ"
เสียงเด็กผู้หญิงที่ดังอยู่ทางด้านหลัง ส่งผลให้เขาหมุนตัวกลับไปมองที่ต้นเสียงนั้น พบเด็กหญิงผมยาว เจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้ม ที่บัดนี้แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา
หัวใจคนเป็นพ่อแทบสลาย สัญญาที่ให้ไว้เขาทำให้ลูกไม่ได้ สี่ปีที่ผ่านมา ลูกของเขาไม่เคยมีแม่อยู่ข้างกาย
ในวันพรุ่งนี้ ซึ่งเป็นวันเกิดของมิลินก็เวียนมาบรรจบอีกจนได้
วันพรุ่งนี้ ที่เขาสัญญาว่าลูกจะต้องมีแม่อยู่ข้างกาย แต่ความจริงที่เขารับรู้อยู่แก่ใจ กำลังย้ำเตือนว่า ก้าวสู่ปีที่ห้า ที่มิลินไม่เคยมีแม่เลย!













