บทที่ 8 จับทำเมีย
“อื้อ…อย่าเพิ่งกวนนะฝุ่นพี่ขอนอนก่อน” เสียงหวานเผลอละเมอร้องครางอย่างลืมตัว ขณะที่สัมผัสได้ถึงสิ่งรบกวนในยามนอนหลับ
‘ใต้ฝุ่น’ คือชื่อน้องชายแท้ๆ ของดาวเหนือ
“ฝุ่นอะไร ฉันฟริน”
กลิ่นน้ำหอมประจำตัวชายหนุ่มช่วยเรียกสติให้คนตัวเล็กปรือตามอง ก่อนจะเห็นใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้จนเกือบจะจูบกันอยู่รอมร่อ
ร่างสูงยืนเปลือยท่อนบน ทรงผมสีดำขลับถูกเสยขึ้นลวกๆ เหมือนคนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ บนเรือนร่างสวมใส่เพียงกางเกงยืนสแล็คสีดำสุภาพ
“วันนี้ฉันมีสอบตอนเช้า จะพาเธอไปด้วย”
“…..” ดาวเหนือก้มมองสภาพร่างกายตัวเองที่สวมใส่เพียงเสื้อยืดตัวโคร่ง ส่วนชุดชั้นในไม่รู้ว่าตอนนี้หายไปอยู่ที่ไหน
“ลุกไปอาบน้ำ ถ้าสอบเสร็จแล้วค่อยกลับมานอนต่อ”
“…..” เธอยกมือขึ้นทุบหัวตัวเองเบาๆ เพื่อไล่อาการมึนงง แค่ขยับตัวเพียงนิดก็รู้สึกระบมไปทั่วร่างกาย
พรึ่บ!
ร่างเล็กถูกอุ้มกระเตงขึ้นมาไว้แนบอก แขนเรียวโอบลำคอชายหนุ่มไว้แน่นตามสัญชาตญาณ
ฟรินเดินเข้ามาในห้องน้ำ ก่อนจะวางคนตัวเล็กลงหน้ากระจกอย่างเบามือ โดยยืนซ้อนอยู่ทางด้านหลัง
สีหน้าของเธอดูอิดโรยหลังจากที่เพิ่งนอนไปได้ไม่กี่ชั่วโมง
“วันนี้จะสระผมมั้ย”
“ไม่สระ” ดาวเหนือส่ายหน้าปฏิเสธ เพราะเพิ่งสระผมไปเมื่อคืน เขาจัดการรวบผมยาวสลวยมาไว้ด้านหลัง จูบหลังคอของเธอเบาๆ หลายครั้งแล้วตั้งอกตั้งใจทำบางสิ่งบางอย่าง “ฟรินจะทำอะไร”
“ยืนนิ่งๆ จะถักเปียให้”
“ทำเป็นด้วยเหรอ”
“ทำให้น้องก่อนไปโรงเรียนทุกวัน”
“เดี๋ยวเหนือทำเองก็ได้”
“รีบล้างหน้าแปรงฟัน จะได้เสร็จเร็วๆ ฉันไม่อยากไปสาย” ฟรินหยิบแปรงสีฟันอันใหม่ยื่นให้คนตัวเล็ก ก่อนจะวางใบหน้าคมคายซบลงบนไหล่มน
“งั้นออกไปก่อนได้ไหม จะได้รีบอาบน้ำ” ถ้าเขายังยืนตัวติดกับเธอแบบนี้แล้วจะขยับไปไหนได้
“อาบพร้อมกันได้ ฉันไม่ติด”
“แต่ฟรินอาบน้ำแล้วไม่ใช่เหรอ”
“ถ้ากับเธอ ให้อาบอีกรอบก็ได้”
ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่นพร้อมจังหวะหัวใจที่เต้นแรงขึ้นเมื่อบังเอิญหันไปสบตากับเขาในเงาสะท้อนของกระจกบานใหญ่
ภาพเหตุการณ์ของเมื่อคืนค่อยๆ หลั่งไหลเข้ามาในสมองจนต้องยกมือนวดขมับของตัวเองแรงๆ ไม่ให้คิดฟุ้งซ่าน “ฟรินออกไปก่อน เหนืออยากอาบคนเดียว”
“มีอะไรให้อาย ฉันเห็นมาหมดแล้ว”
“จะมายืนดูแบบนี้น่ะเหรอ”
“ก็แล้วทำไมจะดูไม่ได้”
“คนดีๆ ที่ไหนเขาทำกัน”
“จะอาบก็รีบอาบ ไม่ต้องสนใจฉัน”
“…..” คนตัวเล็กหันซ้ายมองขวาทำอะไรไม่ถูก เพราะตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยอาบน้ำต่อหน้าผู้ชายคนไหนมาก่อนเลย
“หรืออยากให้ผัวอาบให้”
“เลิกแทนตัวเองว่าผัวสักทีได้มั้ย”
“เอากันแล้ว ถ้าไม่ให้เรียกผัวแล้วจะให้เรียกอะไร” ฟรินเลิกคิ้วถาม จ้องมองร่างบางอย่างต้องการคำตอบ
“…..”
“ว่าไง จะให้เรียกว่าอะไร”
“แทนตัวเองว่า‘ฉัน’เหมือนเดิมก็ได้ เคยเรียกแบบไหนก็เรียกแบบนั้น”
“…..”
“หรือถ้าฟรินอยากจะใช้คำว่าผัวเมียก็ได้ แต่เหนืออยากให้พูดตอนที่เราอยู่กันแค่สองคน”
“อืม เข้าใจ”
ดาวเหนือเลื่อนมือขึ้นไปประคองใบหน้าคมคายไว้มั่น เขย่งปลายเท้าขึ้นไปหอมแก้มสากเบาๆ “ฟรินออกไปรอข้างนอกก่อนนะ เหนือขอเวลาอาบน้ำแค่สิบนาที เดี๋ยวตามออกไป”
“งั้นก็รีบอาบให้มันเสร็จ ถ้าเกินจากนั้น อาจจะได้อาบน้ำอื่นแทน” เพียงแค่คำพูดของเธอไม่กี่คำ ทำให้เขายอมเชื่อฟังอย่างง่ายดาย
แกร๊ก…กลิ่นฉุนลอยคละคลุ้งปะทะเข้าใบหน้าเมื่อเปิดประตูห้องน้ำออกมาแล้วเห็นฟรินกำลังยืนหันหลังสูบบุหรี่อยู่ริมระเบียงห้อง
ดาวเหนือมองภาพตรงหน้าอย่างให้ความสนใจ แผ่นหลังกว้างมีบางสิ่งบางอย่างดึงดูดให้เธอเดินเข้าหา
“ข้างหลังของฟรินมันเป็น…”
“เป็นอะไร?” คนที่ถูกพูดถึงยกยิ้มมุมปากเอี้ยวหน้ากลับมามอง พร้อมดับมวนบุหรี่ในมือเมื่อเห็นหญิงสาวเดินเข้ามาใกล้
“ทำไมเหมือนเหนือ คนในนั้นเหมือนเหนือเลย”
“คิดไปเองหรือเปล่า”
“ไม่ได้คิดไปเอง เหมือนเหนือจริงๆ” ดาวเหนือเลื่อนมือสัมผัสรอยสักที่แผ่นหลังเบาๆ มองยังไงมันก็เป็นรูปเธอ เหมือนแม้กระทั้งไฝเม็ดเล็กๆ ที่อยู่บนหน้าผาก “ยิ่งตรงนี้ยิ่งเหมือน”
“คงเป็นเธอล่ะมั้ง”
“แล้วทำไมต้องเป็นเหนือ”
“คิดเองสิว่าทำไม”
ฟรินเดินจากไป โดยทิ้งคำตอบเอาไว้ให้คนตัวเล็กมากมาย คงไม่มีใครสักหน้าคนอื่นไว้เต็มแผ่นหลังขนาดนี้ ถ้าเกิดว่าไม่ได้มีความสำคัญกับเขาจริงๆ
“สวัสดีซ้อ!”
เสียงเจื้อยแจ้วของ‘เฟย์วา’ ที่มาใหม่ทำเอาเธอสะดุ้งด้วยความตกใจ ขณะที่กำลังนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย
“หนูชื่อเฟย์วานะ เป็นน้องสาวเฮียแฝด หรือจะเรียกว่าหมวยเฉยๆ ก็ได้” สาวน้อยหน้าตาน่ารักที่นั่งอยู่เบาะหลังของรถส่งเสียงทักทายด้วยความตื่นเต้น “ฮั่นแน่! เมื่อคืนมาค้างกับเฮียฟรินเหรอ”
ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยเห็นสองเฮียพาสาวคนไหนเข้าบ้านมาก่อนเลย
“หมวยอย่าซน กลับไปนั่งที่เดิม” ฟรินส่งเสียงดุเมื่อน้องสาวตัวดีไม่ยอมอยู่นิ่ง ชะเง้อใบหน้าเข้าใกล้แล้วมองสำรวจดาวเหนือตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างเสียมารยาท
“ซ้อชื่อดาวเหนือใช่มั้ย เห็นสองเฮียชอบพูดชื่อนี้บ่อยๆ”
“เรียกแค่พี่เหนือเฉยๆ ก็ได้ค่ะ ไม่ต้องเรียกซ้อ”
“เป็นเมียเฮียฟรินก็ต้องเรียกซ้อสิ”
“…..”
“งั้นหมวยขอเรียกว่าซ้อนะ”
“…..” ดาวเหนือไม่ได้ปฏิเสธ แต่เลือกที่จะยิ้มบางๆ ให้ เฟย์วาสวมชุดนักเรียนนานาชาติถักเปียสองข้าง ดูเป็นสาวร่าเริงซุกซน
“ไหนบอกเป็นเพื่อนกันไงเฮีย ทำไมเลื่อนขั้นขึ้นมาเป็นเมียได้” หมวยเฟย์หันไปถามพี่ชายตัวดี เคยได้ยินชื่อของดาวเหนือมาตั้งนานแต่เพิ่งได้เจอตัวจริงก็วันนี้
“ดูหน้าสิ ยั่วขนาดนี้ใครจะไปอดไหว”
“เหนือไปยั่วฟรินตั้งแต่ตอนไหน ไม่เคยทำแบบนั้นด้วยซ้ำ พูดให้มันดีๆ”
“ยั่วทุกตรง แค่เห็นหน้าเธอก็มีอารมณ์”
“เป็นโรคจิตหรือไง”
“คงงั้น...แต่ไม่ได้เป็นกับใครไปทั่ว ฉันเป็นกับเธอแค่คนเดียว” ใบหน้าคมคายยกยิ้มมุมปากโดยไม่ได้รู้สึกโกรธกับคำพูดเล่านั้น
“…..”
“ซ้อรู้มั้ย เฮียฟรินไม่เคยพาใครมานอนที่บ้านเลยนะ มีซ้อนี่แหละเป็นคนแรกเลย โชคร้ายสุดๆ ที่ได้เฮียแฝดเป็นผัวอ่ะ”
“อย่าพูดมากไอ้หมวย”
“ว่าแต่พ่อกับแม่รู้ยัง”
“ไม่ได้บอก” ตอนนี้พ่อกับแม่ไม่อยู่บ้าน เพราะออกไปดูงานที่ต่างจังหวัด แต่อีกไม่นานก็คงรู้เอง
“ไม่ต้องบอกก็รู้ เดี๋ยวเฮียแฟรงก์ก็เสนอหน้าเอาฟ้องพ่อกับแม่เอง” หมวยเฟย์พูดอย่างรู้จักนิสัยของพี่ชายทั้งสองดี
ไอ้เฮียแฟรงก์มันขี้ฟ้องยิ่งกว่าอะไร ตีกับเฮียฟรินไม่ชนะก็วิ่งหางจุกตูดไปฟ้องแม่ทุกที
“ถ้ามันพูดมากเฮียจะตบปากมัน ฝากหมวยไปบอกไอ้แฟรงก์ด้วย”
“ทำไมซ้อไม่ค่อยพูดเลยล่ะ กลัวเฮียฟรินเหรอ” เพราะดาวเหนือเอาแต่นั่งเงียบ หมวยเฟย์เลยรู้สึกเกรงใจแต่ก็อยากคุยด้วย เธอรู้สึกถูกชะตากับดาวเหนือตั้งแต่แรกเห็น ยินยอมให้มาเป็นพี่สะใภ้อย่างไม่โต้แย้ง “เฮียแอบไปฉุดลูกสาวเขามาหรือเปล่า ทำไมท่าทางของซ้อดูกลัวเฮียแปลกๆ”
“กลัวอะไร” ฟรินละสายตาจากถนนตรงหน้า หันกลับมามองคนที่นั่งข้าง ขณะที่รถกำลังจอดติดไฟแดง
“เหนือไม่ได้กลัว แค่รู้สึกไม่ชิน”
“เฮียฟรินของหมวยดุมากนะ ดุกว่าพ่ออีก”
“พี่ก็คิดแบบนั้น”
“เมียเฮียโคตรน่ารักเลย ดูดิ! ตัวเล็กนิดเดียวเองใส่เสื้อผ้าหมวยได้ด้วย”
“ถ้าไม่น่ารักคงไม่จับทำเมีย”
“…..”
