บทที่ 107 19/1

เขางึมงำและละมือจากเอวเธอล้วงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา จากนั้นเธอก็ได้ยิน

“เอ๋ นี่พี่ธารนะครับ พี่วานเอ๋ไปนอนเป็นเพื่อนลูกหมูทีนะครับ ขอบคุณครับ” ชายหนุ่มโน้มหน้าลงใกล้ ๆ แม่ของลูก “ทีนี้คนที่จะไม่มีเพื่อนนอนไม่ใช่ลูกหมูแล้วค่ะ บุ้งจะใจร้ายปล่อยให้พี่นอนคนเดียวจริง ๆ หรือคะ”

บทเขาจะอ้อน จรรย์ธรก็ทั้งขำทั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ