บทนำ
บท 1
ทฤษฎีความรักของแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่ในความต่างก็ยังมีความเหมือน มันเหมือนตรงที่ว่า ถ้ารักแล้วไม่ไขว่คว้า ผลที่ได้คือแห้ว และที่สำคัญมากกว่านั้น ถึงไม่สวย เริ่ด เชิด จิกกล้องแตกเหมือนแม่ชม แต่ก็ไปคาน(ส์)ได้เหมือนกัน!
หน้าร้อน อากาศก็ร้อนจนปรอทจะแตก อยู่ในเมืองพอหายใจหายคอได้ก็ต้องอยู่ในห้องที่มีเครื่องปรับอากาศเย็นชุ่มฉ่ำ ไอ้การจะออกไปนั่งจิบชายามบ่ายใต้ร่มไม้นั่นมีแค่ฝรั่งเมืองหนาวเท่านั้นแหละที่ทำได้ ส่วนเมืองไทย มีหวังออกไปนั่งสักชั่วโมงคงต้องเตรียมชาม เตรียมกาละมังไปช้อนเอาร่างกลับเข้าไปขึ้นรูปใหม่ในห้องแอร์
ดังนั้นหยุดยาวทั้งที อะไรจะดีและเข้ากับหน้าร้อนไปมากกว่าการไปทะเล!
และนั่นก็เข้าทาง...
สาวน้อยแรกแย้มหน้าตาผ่องแผ้วกำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เธอนั่งหลบแดดใต้ร่มมะพร้าวหน้าชายหาดของบ้านพักตากอากาศส่วนตัวของครอบครัว สายตาทอดมองออกไปในท้องทะเลสีฟ้าสดใส แสงสะท้อนของน้ำกับแดดไม่ได้ทำให้เธอตาพร่าเท่ากับผู้ชายกล้ามสวย หุ่นดีน่ากัดวัยยี่สิบปลายๆ ซึ่งกำลังยกมือขึ้นลูบน้ำออกจากหน้า หลังถูกผู้ชายวัยไล่เลี่ยกันผลักให้ล้มลงไปในทะเล
คนผลักนิสัยไม่ดีนั่นพี่ชายเธอ หุ่นก็งั้น ๆ แต่ดันชอบถอดเสื้อโชว์ซิกซ์แพ็กที่ใกล้ ๆ จะกลายเป็นวันแพ็ก
ส่วนคนถูกผลักน่าสงสารคือพี่ธาร เขาสวมแว่น ผิวขาว หน้าหวาน หุ่นดีย์-ดี ยิ่งเสื้อที่สวมเปียกน้ำแนบเนื้อยิ่งเซ็กซี่ แน่นอนว่าเขาไม่ใช่พี่ชายของเธอ แค่เป็นพี่ข้างบ้านสุดหล่อ เพอร์เฟกต์ นิสัยดี คำพูดคำจาหวานหู
จรรย์ธรเหม่อมองชายหนุ่มในอุดมคติตาปรอย... ผู้ชายของเธอ
คนมองเหม่อสะดุ้งน้อย ๆ เรียกสติกลับมาเมื่อผู้ชายสองคนวิ่งขึ้นชายหาดตรงเข้ามาหา รอยยิ้มอบอุ่นของพี่ธารทำตาพร่า หัวใจเธอเต้นระรัว และสิ่งที่ต้องรีบทำด่วนคือยิ้มหวาน ๆ ส่งให้เขาโดยมองผ่านพี่ชายของตัวเองไป!
หน้าร้อนที่บ้านพักตากอากาศหลังนี้มีแค่เราสามคน
ชายหนุ่มตัวโตคิ้วเข้มผู้ไม่สวมเสื้อถอนหายใจ เมื่อน้องสาวคนเดียวไม่มีพี่ชายในสายตา จรรย์ธรเป็นพวกสองมาตรฐาน พี่แท้ ๆ ถูกจัดให้อยู่ในลำดับล่างสุด แต่ไอ้ธารหน้าหวานสูงส่งเหมือนเทวดาก็ไม่ปาน
“อะแฮ่ม!” เขากระแอมเมื่อหญิงสาวชายหนุ่มมือต่อมือยามส่งน้ำในขวดให้กัน น้องสาวเขาสะดุ้ง เอียงอายดึงมือกลับในขณะที่เพื่อนสนิทของเขาแค่ยิ้มๆ สีหน้าไม่เปลี่ยนเลยสักนิด
“น้ำตาลติดคอ” พูดจบ จีรัณก็หันหลังให้พวกหวานพร่ำเพรื่อ เขายกมือเท้าสะเอวและดื่มน้ำไปอึกใหญ่
พ่อแม่เขาจะตามมาในเย็นวันนี้ พร้อมกับมารดาและพ่อของธารณ์ ผู้ใหญ่ท่านติดธุระจึงไม่ได้มาพร้อมกัน
พวกเราอาศัยอยู่บ้านข้างกัน เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก แต่ตัวเขาเองก็เพิ่งจะรู้ว่าน้องสาวเขาแอบแอ๊วเพื่อนข้างบ้านมานานแล้ว ที่สำคัญแอ๊วไปแอ๊วมา ไอ้ธารก็ดันยอมโดนเด็กหลอก ตกลงคบกันจริงจังมีแววว่าถ้าคบกันยืดจนเรียนจบ เขาคงได้มันเป็นน้องเขย!
แก่แดดจริงจริ๊ง น้องสาวใครก็ไม่รู้!
“พี่ธารตาแดงหมดเลย แสบตามากไหมคะ ไปล้างตาหน่อยไหมบุ้งพกยาล้างตามาด้วยนะคะ”
จีรัณเหล่มองเมื่อได้ยินเจื้อยแจ้วของน้อง ตอนนี้ธารณ์นั่งลงข้างจรรย์ธรแล้ว ชายหนุ่มยังยืนมองน้องกับเพื่อนแบบนั้น และได้คิดว่าพักนี้น้องสาวเขาดูอ้วนขึ้นนิด ๆ มีน้ำมีนวลไม่ดูผอมแห้งแรงน้อยเหมือนก่อนหน้านี้
“ไม่เป็นไรค่ะ นิด ๆ หน่อย ๆ แค่นี้เอง แล้วบุ้งไม่ไปเล่นน้ำหรือคะ”
จรรย์ธรหลบตาคนถาม ยิ้มบาง “ไม่ค่ะ บุ้งอาย” ท่าทางเอียงอายก่อนช้อนตาขึ้นมอง
“อายทำไมคะ”
สิ้นเสียงถามของธารณ์จีรัณก็อดแทรกไม่ได้ “เออ อายทำไมวะ”
“แหม” สาวน้อยหลบตาอีกหน “ก็... บุ้งอ้วนออกค่ะพักนี้” เหมือนจะเขินจัด แต่อากัปกิริยานั่นหยุดกึกเมื่อสบตากับพี่ชาย “มองแบบนี้ จะพูดอะไรเหรอพี่บี๋”
จีรัณกลอกตา “เปล๊า!”
“เสียงสูง” น้องสาวยังไม่คาใจ แต่กระนั้นก็ไม่ได้เอามาเป็นอารมณ์ เธอมองพี่ชายตาแป๋ว “ไม่เป็นไร พี่บี๋นั่งลงก่อนสิ บุ้งมีเรื่องจะบอก” เมื่อจีรัณทำเฉย เธอก็สำทับ “พี่บี๋สำคัญจริง ๆ และนั่งฟังดีกว่ายืนฟังเชื่อบุ้ง” ประโยคต่อมาหลบตามองพื้น “มันแบบว่าสำคัญมาก ๆ บุ้งเลือกจะบอกพี่บี๋พร้อมกับพี่ธาร” เธอช้อนตามองคนนั่งเคียงอีกครั้ง “เลยนะคะ”
จีรัณยอมลงให้เขานั่งลงข้างเพื่อนสนิทที่โตด้วยกันมา
“เอ้ามีอะไรก็ว่าไป”
“แหม-ม-ม-ม-ม” น้องสาวมองค้อน แต่พอธารณ์ย้ำถาม
“ข่าวดีที่ว่าข่าวดีอะไรเหรอคะบุ้ง”
จรรย์ธรสะเทิ้นอายม้วนตัวบิดเป็นเลขแปดจนเหมือนจะขาด ธารณ์ยังยิ้มอย่างคนอารมณ์ดี ส่วนจีรัณกลอกตามองฟ้า เขาเท้ามือไปกับพื้นทรายถอนหายใจอย่างปลงตก
“คือ...”
หญิงสาวเม้มริมฝีปากก้มหน้างุด ก่อนคว้าเอากระเป๋าผ้าที่วางบนเสื่อขึ้นมา จีรัณชะโงกมองอย่างอยากรู้ ธารณ์เองก็ตั้งใจฟังจริงจังจนกระทั่ง...
“บุ้งท้อง”
สองคำที่มาพร้อมแท่งสีขาวสามสี่แท่งถูกดึงออกมาวางบนเสื่อ ส่งผลให้ทุกอย่างตกอยู่ในภวังค์ จีรัณกะพริบตาถี่ ๆ ส่วนธารยิ้มค้างก้มลงหยิบที่ตรวจครรภ์ขึ้นมามือไม้สั่น เขามองที่ตรวจเลิ่กลั่ก ก่อนจะถูกสาวเจ้าเชยคางให้มองใบหน้าสวย ๆ ที่ยื่นเข้ามาจนชิด
“เรากำลังจะมีลูกด้วยกันแล้วนะคะพี่ธาร!”
คนจะเป็นพ่อยังอึ้งอยู่ จึงได้ยินแต่เสียงสาวเจ้าดังจ้อย ๆ ส่วนตัวพี่ชายอ้าปากค้าง หน้าซีด เหงื่อแตกเต็มตัว
อยู่ดี ๆ เรื่องก็วิ่งเข้ามาหา นอกจากกลัวว่าพ่อแม่จะจับเขาถ่วงน้ำเพราะปล่อยให้น้องไปแรดจนได้ลูกมาคน ตอนนี้ที่สงสัยเป็นอย่างมากก็คือ ทั้ง ๆ ที่จีรัณตัวติดกับธารณ์จนถูกแซวว่าเป็นแฟนกันแท้ ๆ อยู่ด้วยกันทุกวันวันละเกือบสิบแปดชั่วโมง บุ้งศรีเอาเวลาไหนไปหลอกล่อเพื่อนกวางตัวน้อยของเขา จนตัวเองท้องป่องได้ละเนี่ย!
และไม่วายไอ้น้องตัวดีก็ยังตอกฝาโลงซ้ำ
“พี่บี๋ดีใจมากล่ะสิท่าจะได้เป็นลุงแล้วนะ ลุงบี๋!”
จรรย์ธรกระหยิ่มยิ้มย่อง เลิกสนใจพี่ชายและหันมามองแค่ใบหน้าของชายคนรัก
สีหน้าของธารณ์แดงก่ำ ดูยังอึ้ง และตกตะลึงอยู่ไม่น้อย
หญิงสาวยิ้มตอบและโผเข้ากอดเขา เธอซุกหน้าเข้ากับอกกว้างเมื่อเขากอดรัดเธอไว้แน่น
ความสุขอัดอยู่เต็มอกข้างซ้ายที่อวบอิ่มขึ้นมาของเธอ
ในที่สุด ชีวิตของเธอก็แฮปปี้เอ็นดิ้ง!
บทล่าสุด
#162 บทที่ 162 29/2
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#161 บทที่ 161 29/1
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#160 บทที่ 160 28/2
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#159 บทที่ 159 28/1
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#158 บทที่ 158 27/5
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#157 บทที่ 157 27/4
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#156 บทที่ 156 27/3
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#155 บทที่ 155 27/2
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#154 บทที่ 154 27/1
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026#153 บทที่ 153 26/6
อัปเดตล่าสุด: 8/3/2026
คุณอาจชอบ 😍
เล่ห์รักซ่อนชู้
“ทำไมจะไม่เกี่ยว ธิชารู้เห็นเรื่องที่ไหมเขามีชู้ แล้วธิชาก็ปิดบังพี่เรื่องนี้…ทำให้พี่เป็นไอ้โง่ถูกไหมเขาสวมเขาให้ แล้วไหนจะลูกของไอ้ชู้นั่นที่ไหมเอามายัดเหยียดให้เป็นลูกของพี่อีก…เพราะฉะนั้นธิชาก็ลองมาปิดบังไหมเขาเรื่องที่เราเป็นชู้กันให้มิดละกัน…ไม่งั้นไหมเขาคงจะเสียใจน่าดู ถ้ารู้ว่าน้องสาวมาเป็นชู้กับผัวตัวเองแบบอย่างนี้..”
“พี่มันเลว…พี่มันชั่ว…ปล่อยนะคะ ธิชาไม่อยากจะให้คนเลวๆอย่างพี่มาแตะเนื้อต้องตัวธิชาอีก…”
“ด่าผัวตัวเองอย่างนี้น่ารักเลยนะ…สงสัยต้องทำโทษสักหน่อยแล้ว…แต่พวกเขาจะสงสัยไหมว่าทำไมเราสองคนถึงได้ออกมานานแบบนี้…”
“พี่ไม่มีวันได้….อื้อ….อือ….อื้อ….ปึก เพี๊ยะ….อย่าทำแบบนี้กับธิชาอีกนะคะ ไม่งั้นอย่าหาว่าธิชาไม่เตือน”
“หึๆ…ชอบแบบตบจูบก็ไม่บอก งั้นเดี๋ยวพี่จัดให้ อยากตบพี่นักใช่ไหมหึ…จุ๊บ….อื้อ….อืม…อือ…”
Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด
จอมยุทธ์เจ้าสำราญกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ
คนหนึ่งชอบหยอกเย้า อีกคนชอบตอกกลับ จากการร่วมทางอย่างไม่เต็มใจ ทั้งสองกลับต้องเผชิญเรื่องราวในยุทธภพด้วยกัน ตั้งแต่เหล่าจอมยุทธ์ผู้หยิ่งผยอง ไปจนถึงกฎเกณฑ์ที่ไม่เป็นธรรมต่อสำนักเล็ก
ยิ่งเดินทาง กู้ฉางเฟิงยิ่งมองเห็นบาดแผลที่ซ่อนอยู่ใต้ความเย็นชาของนาง ส่วนไป๋รั่วหลีก็เริ่มพบว่า บุรุษเจ้าสำราญผู้นี้ไม่ได้มีดีแค่ฝีมือและวาจาชวนหงุดหงิด แต่ยังรู้จักเคารพการตัดสินใจของนาง ไม่คิดครอบครองหรือบังคับให้นางเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ทว่า สำหรับสตรีที่รักอิสระยิ่งกว่าชีวิต การเปิดใจให้ใครสักคนกลับยากยิ่งกว่าการรับมือกับยอดฝีมือ และสำหรับบุรุษที่ไม่เคยคิดผูกมัดตัวเอง การรักใครโดยไม่เหนี่ยวรั้งอาจเป็นบทเรียนที่ยากที่สุด
เมื่อจอมยุทธ์เจ้าสำราญต้องรับมือกับแม่นางกระบี่ไร้ใจ ศึกครั้งนี้ผู้ใดจะเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก่อนกัน ระหว่างคมกระบี่ที่ไร้ความปรานี กับหัวใจที่เริ่มหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว?
มลทินรักภรรยาไร้ค่า
เธอถูกส่งมาแทนที่พี่สาวในคืนแต่งงานพร้อมคำดูถูกว่าเป็นเพียง ภรรยาไร้ค่า
เขาแต่งงานเพื่อรักษาหน้าไม่เคยคิดจะรัก ไม่เคยคิดจะผูกพัน แต่เด็กในท้องของเธอ…
กลับกลายเป็นสายใยที่เขาตัดไม่ขาด
จากผู้ชายที่เย็นชาไร้หัวใจสู่พ่อที่กลัวแม้แต่จับลูกแรงเกินไปจากผู้หญิงที่ไม่เคยมีสิทธิ์เลือก
สู่คนที่ทั้งบ้านยอมรับว่าขาดไม่ได้
เมียนักศึกษาของหมอบดินทร์
สัญญาลับถูกร่างขึ้นพร้อมกฎเหล็กข้อสำคัญ: ห้ามให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด และห้ามล้ำเส้นก้าวก่ายชีวิตส่วนตัว
ในเวลางาน เขาคืออาจารย์หมอที่เย็นชาและเข้มงวดจนเธอกดดันแทบร้องไห้ แต่เมื่ออยู่ใต้ชายคาเดียวกันในยามวิกาล เขากลับเป็นผู้ชายที่คอยต้มข้าวต้ม ดุด้วยความห่วงใย และปลอบประโลมเธอด้วยอ้อมกอดที่แสนเร่าร้อนจนหัวใจสั่นไหว
เมื่อความรักเริ่มก่อตัวสวนทางกับกฎที่ตั้งไว้ ท่ามกลางสายตาจับผิดของผู้คนรอบข้างและเงาอดีตที่คอยตามหลอกหลอน ปลายฝนจะพิสูจน์ตัวเองอย่างไรให้คู่ควรกับการยืนเคียงข้างเขา และอาจารย์หมอจอมปากแข็งจะยอมทลายกำแพงเพื่อปกป้องภรรยาตัวน้อยของเขาด้วยวิธีไหน?
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
My Husband คุณสามีเมื่อไหร่จะหย่า?
ว่าที่เจ้าบ่าวรู้เรื่องก็กับรีบเอ่ยปากตั้งเงื่อนไขการหย่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน
แล้วแบบนี้เธอจะใช้ชีวิตหลังแต่งงานกับเขาได้ยังไงกัน?
เมื่อเขาปากร้าย ส่วนเธอไม่ชอบพูด
แต่เมื่อเธอเลือกพูด สิ่งที่พูดออกไปคือ “กลับมาแล้วเราไปหย่ากัน! ไม่ต้องรอแล้ว หย่ากันเลย!!” เพียงประโยคเดียวสั้น ๆ
ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ไกลเริ่มร้อนลน ทั้งเคยพูดเรื่องหย่าอยู่บ่อยครั้ง ได้ยินคำจริงจังนั่นถึงกับรีบแจ้นกลับมา
แล้วตกลงคุณสามี ตกลงอยากหย่า หรือ ไม่อยากหย่านะ?
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
อุบัติรักเพียงเมียราตรีเดียว
เพียงราตรีเดียว…เธอกลายเป็นผู้หญิงที่เขาเหยียบย่ำด้วยเงินหนึ่งใบ เพียงราตรีเดียว…เขากลายเป็นพ่อของเด็กชายคนหนึ่ง โดยไม่เคยรู้เลยว่าตนเองมีเลือดเนื้ออยู่บนโลกนี้
ขวัญแก้วเคยเชื่อว่าความอ่อนโยนในคืนนั้นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งเช้าวันต่อมา ปริญ ธาราปรินทร์ วางเช็คไว้ข้างเตียง พร้อมถ้อยคำที่ทำให้ศักดิ์ศรีของเธอแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี
เธอจากไปพร้อมหัวใจที่แตกสลาย และของขวัญชิ้นเดียวจากค่ำคืนนั้น…คือลูกชายที่เขาไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก
หลายปีผ่านไป เขากลับมาพบเด็กชายหน้าตาเหมือนตนเองราวกับเงาสะท้อน เลือดในกายทำให้เขาอยากทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ แต่บาดแผลในใจของเธอ ทำให้เขาได้รู้ว่า…บางครั้งการมีสายเลือดเดียวกัน ไม่ได้แปลว่าจะมีสิทธิ์ในหัวใจบางครั้งคำว่าขอโทษ ก็สายเกินกว่าจะลบทุกหยดน้ำตา และบางครั้ง ผู้ชายที่เคยใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของผู้หญิงคนหนึ่ง ต้องใช้ทั้งชีวิตพิสูจน์ว่าเขาไม่คู่ควรกับการให้อภัยง่าย ๆ
เขาเคยทำให้เธอหนีไปพร้อมลูก ครั้งนี้เขาจึงต้องเรียนรู้ว่า ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่คือ การยืนรอ…แม้ไม่รู้ว่าเธอจะหันกลับมาอีกหรือไม่
จากราตรีเดียวที่เคยเป็นตราบาป สู่ความรักทั้งชีวิตที่ต้องแลกด้วยน้ำตา การชดใช้ และหัวใจที่ยอมแพ้ต่อกันอย่างแท้จริง
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน













