บทที่ 126 22/3

เสียงเขาเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ ธารณ์ต้องอดทนอยู่มากมาตั้งนาน ถ้าเป็นคนอื่นคงได้ฟิวส์ขาดไปนานแล้ว

“พี่ธาร”

หญิงสาวยืดตัวขึ้นและแตะจุมพิตที่เรียวปากหยักสีสดเบา ๆ

“ใจเย็น ๆ สิคะ” มือน้อยยกขึ้นกอบกุมใบหน้าหล่อเหลา เธอเขย่งตัวขึ้นหาเลื่อนมือไปโอบกอดรอบลำคอแข็งแรงไว้ “ถ้าพี่ธารโมโหแล้วขาดสติก็จะยิ่งเข้าท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ