บทที่ 145 25/4

“ฉันไม่เคยรักหล่อน ไม่เคยแม้แต่น้อย ฉันกับราตรีรักกัน รักกันมากและรักกันมานาน หากไม่มีไอ้มารตัวนั้นฉันก็คงสมรักกับราตรีไปแล้ว!”

“นั่นสินะคะ พี่ชาย--” สุรเสียงท่านหญิงสั่นเทา “ถึงได้สั่งคนไปฉุดแม่ราตรีมาจากผัวเขา แล้วยังฆ่าผัวหล่อนให้ตายเสียอย่างนั้นน่ะหรือคะ”

“ก็มันสมควรตาย!” เส้นเอ็นข้างขมับปูดโป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ