บทที่ 49 9/2

หากให้อธิบายก็เหมือนเราใส่ถุงมือตอนหยิบถาดใส่ขนมออกจากตู้อบ

‘พี่ธาร’ ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวเหยเกเมื่อเธอขยับมือต่ำลงแต่ไม่กล้าไปไกลกว่านั้น ความแข็งแกร่งบดเบียดเสียดสีต้นขาเปล่าเปลือยของเธอ ‘มันจะเจ็บไหมคะ’

เมื่อคิดไปไกลเกินกว่าการกอดรัดพันพัวกันบนเตียง หญิงสาวก็เริ่มกังวล เคยได้ยินมานับครั้งไม่ถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ