บทที่ 55 10/1

ธารณ์สะดุ้งโหยงพอมองตามสายตาสาวเจ้าที่ยังจ้องเขม็งแต่ก็ยังร้องกรี๊ด ๆ ก็ได้แต่ถอนหายใจ เขามองลูกชายตัวน้อยที่คุมไม่อยู่ชี้โด่เด่หาแม่คนสวยก็พูดไม่ออก

“เอ่อ...”

โครม-ม-ม-ม!

“โอ๊ย!!”

กองแฟ้มบนโต๊ะถูกทุ่มลงมาหว่างขาและเฉียดไปเมื่อเขางอตัวหลบและยกมือกุม กระนั้นก็ยังมีบางส่วนกระแทกเข้าในจุดที่ใกล้กับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ