บทที่ 163 เพื่อนผู้ชายของพริม

“พริม!”

เสียงเรียกจากหน้าร้านทำให้หญิงสาวหันไปมอง ก่อนจะยิ้มกว้างเมื่อเห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งสะพายกล้องถ่ายรูปเดินเข้ามา

“ธาม!”

ธามยกมือทักทาย ก่อนจะเดินเข้ามาหาเธอแล้ววางกล้องลงบนโต๊ะ

“หายไปนานเลยนะเรา ได้ข่าวว่ากลับมาเมืองไทยแล้วก็หายเงียบ”

“ใครหาย ฉันแค่ยุ่ง!”

“ยุ่งอะไร?”

“ยุ่งกับการใช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ