บทที่ 97 คนที่แปลกคือมึง

ตอนที่ 97. คนที่แปลกคือมึง

หลังจากเหตุการณ์ที่พร้อมล้มในสนามเด็กเล่นผ่านไปได้สองวัน ปรเมศก็ยังไม่เลิกกังวล แม้แผลที่หัวเข่าของลูกชายจะเล็กจนแทบมองไม่เห็นแล้วก็ตาม คืนนั้นหลังเด็ก ๆ หลับ เขานั่งมองรูปในโทรศัพท์อยู่เงียบ ๆ เป็นรูปตอนพริมกับพร้อมเพิ่งเกิด รูปตอนหัดเดินรูปตอนพูดคำว่า "พ่อ" ได้ครั้งแรก ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ