บทที่ 4 ทวงแค้นสลักรักเมียเสือ "บทที่ 3"
เหมราชและย้งเดินทางมาถึงบาร์ในเวลาสี่ทุ่ม หลังจากที่เคลียร์ทุกอย่างเสร็จ ตอนแรกเหมราชไม่ได้ตั้งใจจะมาที่นี่ เพราะเหนื่อยมาทั้งวัน แต่ทนแรงรบเร้าของเพื่อนสนิทไม่ไหวจึงตามมาอย่างเลี่ยงไม่ได้
ทันทีที่สองขาก้าวเข้ามาในบาร์ เหมราชและย้ง กลายเป็นเป้าสายตาของสาว ๆ ในบาร์ เพราะทั้งสองเป็นคนหน้าตาดี
เหมราชไม่แสดงสีหน้าใด ๆ เดินไปยังห้องที่ถูกเตรียมเอาไว้ มีเพียงย้งเท่านั้นที่ตั้งแต่เดินเข้ามาก็ยิ้มโปรยเสน่ห์ไปทั่ว
ก็นะ เพื่อนของเขามันเสือผู้หญิง
“อย่าคิดเยอะ เที่ยวให้สนุก กูไม่เอาเรื่องนี้ไปบอกฟ้าหรอก” ย้งพูดขึ้นพลางกระแทกไหล่เพื่อนตัวเองเบา ๆ เพราะคิดว่าเหมราชเกรงใจฟ้าลดา
ทั้ง ๆ ที่ความจริง เหมราชไม่ชอบสถานที่แบบนี้ เพราะมันเต็มไปด้วยกลิ่นฟีโรโมน
โอเมก้าอย่างเขาที่กินยากดเพศรองไม่ให้แสดงออกมาตลอด แม้จะปล่อยฟีโรโมนของตัวเองไม่ได้ แต่ก็ใช่ว่าจะดมกลิ่นคนอื่นไม่ได้
มันทั้งเหม็น ทั้งสะอิดสะเอียน น่าเวียนหัว เหมือนเดินเข้าไปในร้านน้ำหอมหลากหลายชนิดผสมกัน
“เหม็นเหรอวะ”
“อืม”
“ธรรมดาแหละ คนเมาก็ปล่อยฟีโรโมนกันแบบนี้ มึงยังไม่ชินอีกหรือไง หรือแค่ไปอยู่ต่างจังหวัดไม่กี่ปีลืมกลิ่นโอเมก้าไปหมดแล้ว”
“ก็คงงั้น”
เหมราชตอบอย่างไม่ใส่ใจ เขาหยักไล่และเดินตามเพื่อนไป แม้แต่เรื่องที่เหมราชเป็นโอเมก้า ย้งก็ไม่เคยรู้
เพล้ง!
ทันทีที่กำลังจะเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสองก็ได้ยินเสียงของแตกดังขึ้น ทั้งคู่ผินหน้ามามองยังต้นเสียงก็เห็นชายหนุ่มสองคนกำลังทะเลาะกัน
“อย่าไปสนใจเลย เรื่องของคนเมา” ย้งบอกอย่างไม่ใส่ใจ
สองขาเรียวหยุดเดินชะงัก เหมราชจับจ้องไปยังกลุ่มคนที่กำลังมีเรื่อง
เห็นร่างชายหนุ่มที่คุ้นเคยอยู่ไกล ๆ แต่ก็จำได้ไม่ผิด เพราะพึ่งเจอกันไปเมื่อตอนกลางวัน...ทองคำ
“เดี๋ยวกูมานะ”
เหมราชเดินมาที่กลุ่มคนที่ทะเลาะกัน ชายหนุ่มคนนั้นยกขวดแก้วที่แตกหักขึ้นมาหมายจะทุบอีกฝ่าย เหมราชไม่รอช้ารีบเข้าไปจับไหล่ผู้ชายคนนั้นไว้ทันที
หมับ!
“ใครมันเสือกวะ!”
“ผมเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ ถ้าพวกคุณจะมีเรื่องกัน ผมว่าเชิญออกไปข้างนอกดีไหมครับ”
อีกฝ่ายมีท่าทีตกใจเล็กน้อย เพราะเคยเห็นหน้าเหมราชในหนังสือพิมพ์มาก่อนจึงไม่กล้ามีเรื่อง ก่อนจะยกมือขึ้นชี้หน้าเหมราชและเดินจากไป
“ฝากไว้ก่อนเถอะมึง”
“จิ๊ ยุ่งเรื่องชาวบ้าน” เสือนิลเบือนหน้าหนี เขาจิ๊ปากอย่างไม่พอใจ เสือนิลกะว่าถ้าอีกฝ่ายไม่เข้ามาห้าม เขาคงได้ไอ้นั่นเป็นคู่ซ้อมแล้ว
“คุณเป็นอะไรหรือเปล่า”
เหมราชเดินเข้าไปถามด้วยความเป็นห่วง ชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่คนที่ตนรู้จัก
“เปล่า” เสือนิลปฏิเสธ สายตาคมเปลือยมองคนตัวเล็กกว่าอย่างไม่ชอบใจ
ทำท่าทีสนิทสนม เหมือนรู้จักกันดี น่าสะอิดสะเอียน
“เมื่อเที่ยงคุณกลับไปก่อนเหรอ ผมไม่เห็นคุณเลย”
“อ๋อ”
‘นี่คงคิดว่าเป็นไอ้ทองคำสินะ’
เสือนิลยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ดีเหมือนกันที่อีกฝ่ายคิดว่าเขาเป็นทองคำ เขาจะได้เล่นด้วย
“อืม ผมกลัวนะ” เสือนิลแกล้งทำเป็นหน้าจ๋อย
“คุณไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว”
“อืม”
“ไปดื่มด้วยกันไหมครับ” เหมราชตัดสินใจถามออกไปอย่างตรง ๆ ด้วยความมั่นใจ ตอนกลางวันอีกฝ่ายมีท่าทีที่สนใจเขา แต่มาตอนนี้กลับหมางเมินกัน มันทำให้เหมราชอยากจะเข้าหาอีกฝ่ายไม่น้อย
“ไม่ละ ขอตัว”
ปึก!
เสือนิลปฏิเสธเสียงแข็ง เดินกระแทกไหล่เหมราชผ่านไปอย่างไยดี
มือเรียวกำหมัดเข้าหาตัวเองแน่น รู้สึกเหมือนตัวเองโดนหยามหน้า ทั้ง ๆ ที่เมื่อตอนกลางวันเข้าหากันก่อนแท้ ๆ
‘อะไรวะ หรือว่าไม่ชอบให้คนเข้าหา?’
เหมราชเดินกลับมาที่ห้องส่วนตัวที่จองไว้ ชายหนุ่มยังสลัดอารมณ์ที่หงุดหงิดและอับอายไม่ได้ ภาพที่อีกฝ่ายเดินชนเขาออกไปอย่างไม่ไยดี ทำให้
เหมราชแทบจะเลือดขึ้นหน้า เพราะไม่เคยมีใครทำกับเขาแบบนี้มาก่อน
“โทษทีที่มาช้า”
“เอ่อ ไม่เป็นไร”
“อืม”
เหมราชเดินเข้าไปนั่งโซฟาตรงข้ามกับเพื่อนสนิท สายตาจับจ้องไปยังไอ้เพื่อนตัวดีที่มีสาวสวยนั่งขนาบข้างทั้งซ้ายและขวา
ย้งพูดขึ้นมา พลางพยักหน้าให้หญิงสาวนั่งข้างตนหนึ่งคนไปดูแลเหมราชแทน
“หนูไปดูแลเพื่อนพี่สิคะ
“ค่ะ”
เหมราชส่ายหน้าแต่ย้งกลับพยักหน้าให้ตอบรับน้ำใจ จึงยอมให้หญิงสาวมาดูแลอย่างช่วยไม่ได้
“พี่จะดื่มอะไรดีคะ ระหว่างเหล้ากับ...”
“แค่เหล้าก็พอ”
“ค่ะ”
เหมราชนั่งนิ่ง แต่ย้งกลับคิดว่าเพื่อนตัวเองเกร็ง
“กูบอกแล้วไงว่าให้ทำตัวตามสบาย กูไม่บอกฟ้าหรอกน่า”
“อืม”
“พี่เป็นตำรวจเหรอจ๊ะ”
“ใช่”
“หว่า...ดีเลย หนูชอบผู้ชายในเครื่องแบบ” สาวเจ้าหล่อนในชุดเดรสสีแดง บดเบียนร่างกายเข้ามาออเซาะเหมราชจนเขาต้องเบี่ยงตัวหนี
“หื้ม พี่ก็ผู้ชายในเครื่องแบบนะคะ” ย้งพูดติดตลก
“หนูไม่สนใจพี่ย้งหรอกค่ะ ก็พี่ย้งเจ้าชู้จะตายดูอย่างพี่คนนี้สิคะ น่ารัก...”
เธอซบไปที่แขนล่ำของเหมราช มือเรียวสวยเอื้อมไปหมายจะลูบแผงอกแต่กลับโดนเหมราชดึงมือเอาไว้เสียก่อน
จิ๊
เธอจิ๊ปากใส่เหมราช ก่อนจะย้ายตัวกลับมานั่งข้างย้งด้วยท่าทีแง่งอน
ชายหนุ่มทำได้เพียงส่ายหน้า เพราะไม่ได้ต้องการแบบนี้ตั้งแต่แรก
ย้งที่เห็นท่าทีของเพื่อนก็ถามออกมาตรง ๆ ถ้ามันเป็นแบบนี้เขาไม่สนุก
“ตายด้านแล้วเหรอวะ”
“เปล่า เดี๋ยวกูมา สูบบุหรี่แป๊บ”
“อืม”
เหมราชเดินออกมาหยุดที่ดาดฟ้าชั้นสอง เอนกายพิงกับผนัง แหงนหน้าขึ้นมองฟ้า ริมฝีปากคาบซิการ์ มือจุดไฟแช็ก
“แม่ง ไปที่ไหนก็มีแต่คนน่าเบื่อ”
ภายในห้องหรู
อบอวลไปด้วยกลิ่นบุหรี่เจือปนกับกลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ สร้างบรรยากาศอึมครึม
เสือเหล็ก นั่งเอนกายพิงกับเก้าอี้เบาะหนัง มือแกร่งถือไพ่ ปลายนิ้วขยับไล้ไปตามขอบกระดาษ ตรงข้ามและรอบ ๆ ตัว รายล้อมไปด้วยนักการเมืองผู้มีอิทธิพลในพื้นที่
บรรยากาศในห้องรับรองอึมครึม เสียงไพ่ที่ถูกวางลงดังก้องท่ามกลางกลุ่มชายผู้ทรงอิทธิพล กลิ่นบุหรี่เจือจางกับกลิ่นเหล้าหรูชั้นดี เสริมให้ค่ำคืนนี้เต็มไปด้วยความตึงเครียดและแรงกดดัน
“ไพ่ดีเหรอ เสือเหล็ก? นั่งนิ่งเลย” หนึ่งในเจ้าพ่อผู้มีอิทธิพลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงประชดประชัน ดวงตาแฝงความสนุกขณะจับจ้องชายหนุ่มที่ยังคงสงบนิ่ง
ชายวัยกลางคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามเหลือบตามองเสือเหล็ก รอยยิ้มเจ้าเล่ห์แต้มบนมุมปาก
“หึ ผมว่าไม่หรอกมั้ง” หนึ่งในเสนาธิการกรมทหารเอ่ยแทรก พร้อมทั้งหยิบชิปเดิมพันลงแทงฝั่งเสือเหล็กอย่างไม่ลังเล
ครั้งนี้ ของเดิมพันไม่ใช่เงินธรรมดา แต่เป็นฝิ่นและอาวุธ ใครได้ไป หากนำไปขายต่อ ย่อมฟันกำไรหลายเท่าตัว
เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้นจากชายวัยกลางคน ก่อนที่เขาจะยกแก้วเหล้าหรูขึ้นจิบช้า ๆ ราวกับไม่ได้ใส่ใจผลของเกมนี้มากนัก
“ดวงตกเหรอตานี้?” นักการเมืองอีกคนเอ่ยขึ้น พลางจ้องไปที่เสือเหล็ก
“ไม่เคยเห็นเสือเหล็กนิ่งนานเท่านี้มาก่อน”
สิ้นคำ เสือเหล็กกระตุกยิ้มบาง ก่อนจะพลิกไพ่หงายลงบนโต๊ะ
“น็อก”
เสียงไพ่กระทบพื้นโต๊ะก้องชัด พร้อมกับความเงียบงันที่เข้าปกคลุมห้องรับรองชั่วขณะ…
“ส่งของเดิมพันมาที่อยู่เดิม ผมจะรอ”
สิ้นเสียงทุ้มที่ประกาศชัยชนะ เสือเหล็กลุกขึ้นจากเก้าอี้โดยไม่แม้แต่จะเหลือบมองสีหน้าของคนที่พ่ายแพ้ เขาหยิบซองบุหรี่จากกระเป๋ากางเกง ก่อนจะเดินออกไปยังระเบียงด้านหลังของคลับ
สายตาคมเหลือบมองไปยังร่างของชายหนุ่มที่ยืนพิงระเบียงอยู่ก่อนแล้ว คนคนนั้นสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวบาง ๆ ปลายแขนพับขึ้น เผยให้เห็นท่อนแขนเรียวยาว บุหรี่คาบอยู่ระหว่างริมฝีปาก รอยเถ้าบุหรี่ตกลงบนพื้นระเบียง ท่ามกลางแสงไฟสลัว
เสือเหล็กเดินเข้าไปยืนข้าง ๆ โดยไม่ได้เอ่ยอะไร มือแกร่งควักซองบุหรี่ขึ้นมา หยิบแท่งหนึ่งขึ้นคาบไว้ แล้วใช้ไฟแช็กจุดมันอย่างใจเย็น
ควันบุหรี่สีขาวลอยคลุ้ง กระจายไปรวมกับควันของอีกฝ่ายในอากาศ
อึก
เหมราชชะงัก ก่อนยกแขนเสื้อขึ้นอังจมูก เพราะกลิ่นฟีโรโมนที่แตะจมูกเพียงเสี้ยววินาที ร่างของใครบางคนก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า คนที่ทำให้เขาหงุดหงิด
สายตาคมตวัดมองอีกฝ่ายด้วยความไม่พอใจ ทว่ากลับอดสำรวจไม่ได้
ชายหนุ่มตรงหน้าสวมเสื้อผ้าคนละชุดกับเมื่อครู่ แถมบนใบหน้ายังมีรอยแผลเป็น
เหมราชขมวดคิ้วแน่น ก่อนสะบัดหน้าละทิ้งความคิดไป คงจะเมาจนตาฝาดสินะ
แต่ยังไงผู้ชายคนนี้ก็คือทองคำแน่ หากแต่ว่าเขาอาจตาลายไปหน่อย
“คุณ?” เหมราชเผลอเรียกอีกฝ่ายอย่าลืมตัว
เสียงเรียกดึงความสนใจ เสือเหล็กหันไปมองคนข้างกาย ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีดำจ้องเขาด้วยแววตาอ่านยาก
เขาแค่ออกมาสูดอากาศ ไม่คิดว่าจะมีใครพยายามเข้าหา
เสือเหล็กไม่รู้จักเหมราช ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่สิ่งเดียวที่เข้าใจตอนนี้คือ... อีกฝ่ายกำลังสนใจเขา
“หื้ม? สนใจเหรอ”
เสือเหล็กเอ่ยเสียงเรียบ นัยน์ตาฉายแววสนใจอีกฝ่ายไม่น้อย
ปกติเสือเหล็กมักจะมาเที่ยวที่นี่เป็นประจำเสมอ คนที่รู้จักเขาก็พากันเกรงกลัว แต่คนที่ไม่รู้จักเขา ก็เข้ามาทำความรู้จัก และสานต่อกันด้วยเรื่องอย่างว่า
เพราะเหตุนี้เสือเหล็กจึงคิดว่าเหมราชสนใจเขา
ชายหนุ่มวิเคราะห์ใบหน้าของคนตัวเล็กกว่า ใบหน้าคมคาย ดวงตาเฉียบคม ปากนิด จมูกหน่อย เป็นผู้ชายที่ทั้งสวยและหล่อในคนเดียวกัน
ถึงไม่ใช่สเปก แต่ก็ไม่ได้รังเกียจ
“ครับ?” เหมราชทำหน้างง
เมื่อก่อนหน้านี้ยังทำเหมือนไม่ชอบเขา แต่ตอนนี้มาทำเหมือนไม่รู้จักเขา มันยังไงกันแน่
“ที่เรียกเนี่ยก็เพราะสนใจไม่ใช่หรือไง”
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นแฝงแววเจ้าเล่ห์และดุดันในเวลาเดียวกัน
“ไม่ใช่ อื้มมมมม”
เหมราชชะงักไปชั่วครู่ เขากำลังจะเถียงกลับ แต่กลับถูกขัดจังหวะ
เสียงอู้อี้หลุดครางออกมาพร้อมลมหายใจโดนฉวยโอกาสจูบ อีกฝ่ายบดขยี้ริมฝีปากลงมาอย่างร้อนแรง
“แฮก...”
ลมหายใจหนักหน่วงถูกปล่อยออกมาเมื่อละริมฝีปากจากกัน ดวงตาคู่สวยวาวโรจน์ ร่างสูงประกบริมฝีปากจูบคนตรงหน้าย้ำเบา ๆ หลาย ๆ ครั้งราวกับยังไม่พอใจ ก่อนเอ่ยเสียงแหบพร่า
“ไปต่อกันไหม โรงแรมอยู่ตึกข้าง ๆ นี่เอง”
ฟุบ!
เสียงสัมผัสยวบยาบบนเตียงนอน เหมราชหย่อนกายนั่งลงบนเตียงนุ่มด้วยท่าทีประหม่า สายตาคู่สวยมองไปยังชายหนุ่มตรงหน้า
เหมราชไม่รู้ตัวเลยว่าเขาเดินตามอีกฝ่ายมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทันทีที่จูบกันเสร็จ สติทั้งหมดที่มีก็เริ่มเตลิด เคลิ้มจนเผลอตามอีกฝ่ายมา
“ผมไม่ได้เตรียมตัวมา” เหมราชพูดเสียงแผ่ว เสือเหล็กมองหน้าอีกฝ่าย ริมฝีปากกระตุกยิ้มบาง ๆ
“อย่านาน”
“อืม”
เหมราชตอบรับในลำคอ เขาเปลือยเสื้อผ้าต่อหน้าเสือเหล็ก ทิ้งให้ร่างสูงชายตามองพลางกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ
เฮ้อ...
เขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ รู้สึกคิดไม่ตกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทุกอย่างมันเกิดขึ้นรวดเร็วจนทำอะไรไม่ถูก
ยืนมองร่างเปลือยเปล่าตัวเองอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ นี่เป็นครั้งแรกของเหมราช
อดไม่ได้ที่จะคิดว่าตัวเองกำลังเรียกร้องความสนใจและประชดประชัน เพราะไม่อยากแต่งงานจึงต้องมานอนกับคนอื่น
แต่อีกใจก็อดปฏิเสธไม่ได้ว่าที่ตามอีกฝ่ายมาก็เพราะหลงใหลในรูปลักษณ์หน้าตา
เขาเดินไปหยุดอยู่ตรงใต้ฝักบัว มือเอื้อมไปเปิดน้ำ ก่อนจะยันกายโก้งโค้งกับผนัง
ซ่าาาาาาาาา
เสียงน้ำกระทบผิวกาย เหมราชรู้สึกอื้ออึง ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง พลันในหัวก็คิดถึงเรื่องที่เคยได้ยินมา แม้จะเป็นโอเมก้า แต่เป็นชายก็ต้องทำความสะอาดช่องทางด้านหลังก่อนจะทำกิจกรรมรัก
“อึกอื้อออ” มือเรียวสั่นระริก เอื้อมไปยังช่องทางรัก นิ้วรูดไล้ไปตามรอยจีบ เผลอกระตุกด้วยความเสียว นิ้วเรียวค่อย ๆ คว้านรูจีบและส่งนิ้วเข้าไปทำความสะอาดให้ตัวเอง
ความแปลกใหม่ทำให้รู้สึกเสียวซ่านอย่างแปลกประหลาด ทำให้เหมราชเผลอครางออกมา
“อ๊ะอ้าส์” ร่างสูงครางออกมาเสียงหลงสลับกับเสียงน้ำกระทบพื้น เหมราช
หูอื้อตาลาย สองขาสั่นเทา ไม่คิดว่าเขาจะเสียวจากทางด้านหลังได้เหมือนด้าน หน้า
“ช้าจัง” เสียงทุ้มกระเส่าดังขึ้นจากทางด้านหลัง เหมราชไม่ทันได้รู้สึกตัวเลยว่าอีกฝ่ายมาตั้งแต่เมื่อไหร่
สายตาคมเหลือบมองคนด้านหลัง เสือเหล็กถอดเสื้อผ้าออกจนร่างกายเปลือยเปล่า เขายืนช้อนหลังคนตัวเล็ก มือหนาลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างเพราะอดใจ
ไม่ไหว
ผิวขาว ๆ ชุ่มไปด้วยน้ำทำให้เลือดในกายสูบฉีด มือหนาลูบไล้จากหน้าท้องแบนราบของเหมราชลูบขึ้นจนถึงแผ่นอก เขาขย้ำมันเบา ๆ สะกิดให้นายตำรวจหนุ่มเสียวซ่าน
“อืมมมมม” กลิ่นฟีโรโมนของโอเมก้าคละคลุ้งไปในอากาศ เหมราชไม่ได้กลิ่นของตัวเอง แต่เสือเหล็กกลับได้กลิ่นอีกฝ่ายชัดเจน ปลุกเร้าความเป็นชายของอัลฟ่าหนุ่ม
เหมราชผินหน้ามามองเสือเหล็ก มือเรียวลูบไล้ไปตามแผ่นอกแกร่ง ร่างกายกำยำเปียกชุ่มไปด้วยสายน้ำทำให้เสือเหล็กดูเซ็กซี่ยิ่งกว่าเดิม ร่างกายของอีกฝ่ายมีแผลเป็นเต็มไปหมด สมความเป็นชาย
ร่างสูงเงยหน้าขึ้น หมายจะจูบเสือหนุ่ม ทว่ากลับโดนปฏิเสธ
“กูไม่จูบ”
“อือ” เหมราชหน้าเสีย คำพูดของอีกฝ่ายย้อนแย้งทั้ง ๆ ที่หนึ่งชั่วโมงก่อนหน้ากลับจูบเขาไปยก ๆ
“ทำให้หน่อย”
“ไม่” เหมราชปฏิเสธ เสือเหล็กจ้องมองเขาด้วยสายตาดุ ๆ ทำให้เขาตอบตกลงอย่างช่วยไม่ได้
ร่างสูงทรุดลงกับพื้น เหมราชนั่งคุกเข่า เบิกตาโตด้วยความตกใจกับ
แกนกายขนาดใหญ่ที่เด้งชี้หน้า เขาเป็นผู้ชาย รู้ดีว่าจะทำยังไงให้อีกฝ่ายสุขสม
“อืมมมมมม” เสือเหล็กครางในลำคอ ยามที่มือนุ่มสัมผัสโดนแกนกาย เหมราชค่อย ๆ ใช้มือทั้งสองข้างจับแกนกายลำใหญ่
ขยับเคลื่อนหนังจากโคนรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ แกนกายสีชาส่วนหัวปริ่มด้วยน้ำสีใส
แผล็บ!
ปลายลิ้นร้อนแตะลงบนส่วนหัว ก่อนจะครอบครองแกนกายใหญ่ด้วย
ริมฝีปากนุ่ม ยามที่ท่อนกายอ่อนไหวไปกับช่องโพรงหนุ่ม เสือเหล็กก็ร้องครางออกมาอย่างไม่เป็นภาษา
“อึกอืมมม ดี” คำเอ่ยคำชมให้คนที่อยู่ล่าง มือหนาเกลี่ยพวงแก้มที่พองลมอย่างอ่อนโยน เหมราชช้อนสายตามองอีกฝ่าย ดีใจไปกับคำชมที่ได้รับ เขาใช้
ริมฝีปากรูดรั้งแกนกาย มือหนากดหัวเหมราชจนมิดลำ
อ่อก ๆ แค่ก ๆ
ชายหนุ่มสำลักออกมาเพราะความลึกของแกนกายที่เข้ามาจนสุดคอ น้ำตาคลอ ก่อนจะตัดสินใจช่วยอีกฝ่ายอีกครั้ง
“อะอ๊าส์ ดี แบบนั้นแหละ” คราวนี้เหมราชตั้งใจทำมาอย่างดี อ้าริมฝีปากรับแกนกายท่อนใหญ่รับแรงกระแทกที่เสือเหล็กสวนกลับมา อีกฝ่ายเร่งจังหวะแรงขึ้นและเร็วขึ้น ไม่นานเสือเหล็กก็ใกล้ถึงฝั่ง
“อ๊ะอ่า กูจะเสร็จแล้ว อื้มมมม อึก” คำพูดของเสือเหล็กทำให้เหมราช
มีอารมณ์ยิ่งกว่าเดิม ชายหนุ่มเร่งจังหวะรูดรั้งแกนกายให้อีกฝ่ายเร็วขึ้น
“เสร็จ...แล้ว อึกอืมมมม” เสือเหล็กกระตุกตัวเกร็งก่อนจะหลั่งน้ำกามออกมา
แค่ก ๆ เหมราชสำลักน้ำกามที่ไหลเยอะออกมาจนเลอะใบหน้า แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่คิดรังเกียจ นิ้วเรียวเกลี่ยหยาดน้ำสีขุ่นขึ้นมาละเมียดละไมชิมราวกับเป็นของหวาน
เสือเหล็กที่เห็นการกระทำของอีกฝ่าย อารมณ์ที่เตลิดไปก็หวนกลับมา
อีกครั้ง น้องชายแข็งชูชัน เผยปลดปล่อยฟีโรโมนกลิ่นเหล้ารำออกมาเยอะกว่าเดิม ทำให้เหมราชเวียนหัวไปชั่วขณะ
“ผมเวียนหัว คุณช่วยพาผมไปที่เตียงได้ไหม” เพราะอาการเมาฟีโรโมนทำให้เหมราชเผลออ้อนอีกฝ่ายอย่างไม่ได้ตั้งใจ
เสือเหล็กยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะช้อนอุ้มร่างนายตำรวจหนุ่มในท่าเจ้าสาว...บทเรียนร้อนของเขามันกำลังจะเริ่มขึ้นนับต่อจากนี้
