บทที่ 1112

ซู่โร่วเอ๋อร์ดื่มน้ำแล้วฟื้นคืนสติ แต่เธอไม่อยากลืมตา เธอไม่รู้จะทำอย่างไร เธอทำภารกิจทั้งสองล้มเหลว

คงไม่มีโอกาสครั้งที่สองแล้ว

เมื่อได้ยินเมิ่งติงเหว่ยบอกให้เธอไป เธอก็รู้สึกเจ็บปวดในใจอย่างบอกไม่ถูก เป็นความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย เธอจึงได้แต่เงียบไป

ซู่โร่วเอ๋อร์ค่อยๆ ยกแขนขึ้น เมิ่งติงเหว่ยอยากจะช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ