บทที่ 30 บทที่31

เสียงที่เอ่ยออกมาเป็นชื่อเขา สองเดือนมาแล้วที่ชื่อนี้แทบจะไม่หลุดออกมาจากริมฝีปากสวย นัยน์ตาของเด็กสาวเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น มือไม้สั่นเทาไปหมด ส่วนคนที่ยืนอยู่ต่อหน้า ยกยิ้มออกมาเพียงเล็กน้อย

“ได้ยินข่าวว่าสบายดีนี่”

ไม่คิดว่าเขาจะถามแบบนี้กับเธอ ไม่เพียงแค่ถามเขายังยกมือขึ้นมาผลักที่ไหล่ของสิรินท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ