บทที่ 48 รักนั้นช่างหอมหวาน 7

ตลอดทางมีเสียงคุยเจื้อยแจ้วของอมิตาเป็นเพื่อนไปตลอดทาง ซึ่งคีตภัทรไม่รู้สึกเบื่อที่จะฟังเสียงหวานๆ เล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้โดยเฉพาะบรรยายความอร่อยของขนมที่ได้กินในงานวัดจนเกือบครบทุกร้าน แต่ผ่านไปไม่นานเสียงนั้นก็เงียบลงเมื่อเขาหันไปมองก็พบว่าสาวน้อยแสนซนของเขานอนกอดตุ๊กตาหลับปุ๋ยไปเสียแล้ว

“เฮ้อ...เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ