บทที่ 49 งงไม่หาย

ริทยกร่างเธอมาจนชิดขอบยกขาเธอขึ้นพาดลำตัว โยกโน้มตัวลงไป สองมือครอบครองปทุมมาตรงหน้าที่กระเพื่อมไหว และบีบลงน้ำหนักคลึงเคล้าไม่ไยดี กระแทกตัวใหญ่ลงไปอย่างหนักหน่วง เสียงตาหยีหวีดร้องขึ้น เพราะความซ่านรัญจวนใจอย่างแรง ร่างบางเกร็งกระตุก ช่องทางคับแคบตอดรัดขมิบแกนเนื้อใหญ่ที่มุดเข้าออกแบบไม่ยั้ง

“อ๊า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ