บทที่ 33 คำตอบที่รอคอย

หัวใจของขวัญใจ กระหน่ำเต้นรัวแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกกาวน์

"แล้วคุณ" เธอทอดสายตา สบประสานลึกเข้าไปในดวงตาคมดุของเขา "ก็คือผู้ชายคนนั้น ที่เอาตัวเข้ามารับกระสุนแทนฉัน ในวันนั้น ใช่ไหมคะ"

คราวนี้ ไม่มีเสียงโทรศัพท์ ดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะ ไม่มีลูกน้องวิ่งเข้ามารายงานคดีด่วน และไม่มีเหตุการณ์ฉุกเฉินใดๆ โผ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ