บทที่ 56 -

นาฬิกาเรือนโบราณตรงมุมโถงหินอ่อนของคฤหาสน์พงศ์พิพัฒน์พึ่งจะส่งเสียงตีบอกเวลาหกโมงเช้าตรง แสงแดดอ่อนยามรุ่งอรุณสาดส่องทอดผ่านยอดไม้ในสวนกว้าง หอบเอาไอเย็นและกลิ่นหอมสะอาดบริสุทธิ์ของดอกไม้นานาพรรณให้โชยอวลไปทั่วทั้งบริเวณ ทว่า บรรยากาศภายในบ้านกลับคึกคักและเต็มไปด้วยความวุ่นวายตั้งแต่ยังไม่ทันรุ่งสาง...