บทที่ 51 ตอนที่ 51 ขยันอ่อย

เวลาต่อมา

“ไดเดินไม่ไหวค่ะ”เสียงหวานแหบพล่าเพราะใช้เสียงมานานเกือบสองชั่วโมงพึมพำขึ้นเบาๆ หลังจากที่ฝืนร่างกายที่อ่อนปวกเปียก..ลุกขึ้นมาแต่งตัวจนกลับไปอยู่ในสภาพของประมูลราคาห้าสิบล้านตามเดิมแล้ว ดวงตากลมโตราวกับตุ๊กตากระเบื้องก็หันไปกระพริบปริบๆเรียกคะแนนความน่าสงสารจากเจ้าของความเร้าร้อน ที่บัดนี้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ