บทที่ 43 ผู้หญิงของเขา

“ไม่ต้องค่ะพี่ไปนั่งรอได้เลย” ร่างบางส่ายหน้าแล้วหันมาส่งยิ้มพลางชี้นิ้วให้เขาไปนั่งรอที่โต๊ะอาหาร นายน์ที่เห็นว่าพาฝันไม่ได้มีอะไรให้เขาช่วยเหลือก็เดินไปนั่งรอเธอที่โต๊ะอาหารตามที่เธอได้บอกเอาไว้และเพียงไม่นานข้าวผัดทะเลก็เสร็จพร้อมเสิร์ฟเป็นที่เรียบร้อย

พาฝันถือจานข้าวทั้งสองมาวางไว้บนโต๊ะอาหาร ก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ