บทนำ
บท 1
“อ่าส์~ โอ้ว ซี๊ด ดี ดีมาก” เสียงทุ้มแหบพร่าส่งเสียงครางกระเส่าดังลั่นอยู่ภายในห้องน้ำ ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหล่ากำลังโดนสาวสวยสุดเซ็กซี่ในชุดทำงานขย่มท่อนลำอย่างเอาเป็นเอาตาย สาบเสื้อของเธอแยกออกจากกัน เสื้อในถูกเลิกเอาขึ้นมากองไว้บนเนินอก กระโปรงสั้นถูกถลกขึ้นมาอยู่บนเอวคอด ร่างบางขยับร่างกายขย่มขึ้นลงพลางใช้มือโอบรอบลำคอชายหนุ่ม เขาโน้มใบหน้าหล่อเหล่าเข้าไปแนบชิดยอดอกสีชมพูอ่อนหวาน
ปลายลิ้นสากตวัดเลียยอดอกสีชมพูเม็ดเล็กจนมันแข็งเป็นไตชูชัน มืออีกข้างบีบเคล้นคลึงเต้าอวบอีกข้างด้วยความมันเขี้ยว
“อื้อ~ อะ มินนี่เสียวค่ะ อ๊ะ! น้องนายน์ขา~” หญิงสาวสุดเร่าร้อนขย่มแรงขึ้นด้วยความเสียวซ่านทั้งเนื้อทั้งตัวเปียกชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่อที่ผุดออกมาตามร่างกาย ใบหน้าสวยสุดเย้ายวนหลับตาพริ้ม มือขยำอยู่ที่เส้นผมหนานุ่มสีดำเงาของชายหนุ่มรุ่นน้อง
“อ่าส์~ อีกนิดจะแตก” เขาผละออกจากเต้านมอวบครางเสียงแหบพร่าเมื่อความสุขใกล้เข้ามาถึง ชายหนุ่มกระแทกเอวสอบสวนดันขึ้นไปไม่หยุด ทั้งคู่มองตากันหยดเยิ้มจากนั้นริมฝีปากของพวกเขาก็ประกบทาบทับกันด้วยความเร่าร้อนลิ้นแลกลิ้นอย่างดูดดื่ม
ปึก! ปึก! ปึก!
เอวสอบสวนสะโพกขึ้นไปพลางใช้มือจับเอวคอดของหญิงสาวเอาไว้แน่นแล้วรีบกระแทกตอกอัดเข้าออกด้วยความรุนแรง บทเพลงรักบรรเลงไปด้วยความเสียดเสียวแต่แล้วจู่ๆก็มีเสียงเหมือนมีใครกำลังเปิดประตูเข้ามา
แอ๊ด!
“พี่นายน์!!” หญิงสาวรูปร่างอ้วนท้วมสมบูรณ์หุบยิ้มลงทันทีเมื่อเข้ามาเห็นฉากเด็ดสุดร้อนแรงของผู้ชายที่เธอแอบชอบกับผู้หญิงที่คาดว่าน่าจะเป็นรุ่นพี่พนักงานของที่นี่
นี่พวกเขากำลังมีอะไรกันในห้องน้ำบริษัทเนี่ยนะแล้วคือไม่ล็อคประตูด้วย
“ว๊าย! ใครกันคะ” ผู้หญิงคนนั้นดูตกใจจนรีบขยับเรือนร่างโอบกอดแนบชิดพี่นายน์ของเธอเอาไว้ด้วยความเขินอายที่มีใครก็ไม่รู้เดินเข้ามาพบเธอกับเขาซึ่งกำลังอยู่ในสภาพแบบนี้
“ออกไป!” นายน์หลุบตามองหญิงสาวที่เดินเข้ามาขัดจังหวะเพียงนิดพร้อมกับออกคำสั่งเสียงแข็งให้เธอออกไป ร่างแกร่งเริ่มขยับเอวสอบกระแทกเสยขึ้นลงอีกครั้ง มือหนาโอบกอดหญิงสาวบนหน้าตัก หลุบตาไปมองเห็นเธอคนนั้นอีกครั้งก็ยังคงเห็นเธอยืนตัวแข็งทื่อยืนค้างอยู่กับที่แบบนั้นสงสัยจะไม่ได้ยินเขาจึงแผดเสียงไล่เธออีกครั้ง
“บอกให้ออกไปไงพาฝัน!” เธอสะดุ้งเริ่มรู้สึกตัวมองไปยังคนที่เธอแอบชอบกับผู้หญิงคนนั้น เห็นแล้วเจ็บปวดเสียใจยิ่งนัก ภาพตรงหน้าทำให้เธอใจแหลกสลาย เธอรีบหันหลังกลับพลางใช้มือปัดคาบหยดน้ำตาบนใบหน้าที่มันไหลซึมออกมาอย่างลวกๆแล้วรีบเดินหายออกไปจากตรงนี้
“น้องนายน์พี่จะเสร็จช่วยเลียหัวนมแรงๆให้พี่มินนี่ทีนะคะ อ๊ะ อื้อ แบบนั้น..แบบนั้นเลยค่ะ” หญิงสาวรุ่นพี่บดควงสะโพกขยับขึ้นลงไปตามจังหวะที่ร้อนแรง เธอใกล้จะถึงจุดหมายปลายทางแล้วอีกเพียงแค่เอื้อม เธอจึงได้ร้องขอให้น้องนายน์ช่วยทำให้เธอเสียวและเสร็จเร็วขึ้นไปอีก
นายน์ทำตามที่เธอร้องขอปลายลิ้นสากตวัดลากเลียระรัวไปยังหัวนมชมพูเม็ดเล็ก กดเน้นๆแรงๆตรงหัวนมสีหวาน ดูดครอบครองกลืนกินหัวนมอย่างคนที่หิวกระหาย ลิ้นสากพลิ้วไหวระรัวปัดแกว่งไปมาอย่างเชี่ยวชาญจนทำให้หญิงสาวรุ่นพี่ร้องครางออกมาด้วยความเสียวซ่าน
“อ๊ะ! น้องนายน์พี่จะเสร็จ กระแทกเข้ามาแรงๆเลยค่ะ อ๊า~”
นายน์กระแทกกระทั้นเอวสอบเสยขึ้นไปกระแทกเข้าออกร่องสวาทด้วยความเมามันส์ ลิ้นสากตวัดเรียวลิ้นลงบนหัวนมเน้นๆมืออีกข้างล็อคเอวบางเอาไว้แน่น
ตับ! ตับ! ตับ!
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั่วห้องน้ำ
“แตกแล้ว ซี๊ด~” เสียงครางกระเส่าดังขึ้นอีกครั้งเมื่อความสุขสมจ่ออยู่ที่ปลายกระบอกเตรียมพร้อมที่จะได้ปลดปล่อยออกมา
“อ่าส์/อร๊ายย” ทั้งคู่เสร็จสมไปพร้อมๆกัน รุ่นพี่สาวสุดเซ็กซี่ลุกขึ้นยืนแล้วรีบใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย เธอหยิบกระดาษทิชชู่ขึ้นมาเช็ดทำความสะอาดส่วนล่างของเธอ เปรยตามองไปที่ชายหนุ่มรุ่นน้องก็พบว่าเขากำลังถอดถุงยางอนามัยออกและทิ้งมันลงในถังขยะ
“น้องนายน์พวกเรามาแลกคอนแทคติดต่อกันเอาไว้ดีมั้ย? เผื่ออยาก..” หญิงสาวรุ่นพี่เอ่ยไปยังชายหนุ่มรุ่นน้องที่กำลังยืนแต่งตัวอยู่
“ไม่ดีกว่าครับ ผมชอบเอาแค่ครั้งเดียวไม่เอาซ้ำ!” คำพูดของชายหนุ่มทำเธอเสียเซลฟ์อยู่ไม่น้อยนึกไม่ถึงว่าน้องนายน์สุดหล่อจะเป็นบุคคลประเภทนี้ ประเภทที่เอาแค่ครั้งเดียวไม่เอาซ้ำ
“พี่มินนี่ไม่เด็ดเหรอคะ” เธอลูบไล้ไปตามอกแกร่งถูไถไปยังหัวนมจากทางด้านนอกเสื้อเชิ้ตราคาแพงของเขา เพื่อหวังที่จะอยากกระตุ้นให้เขาเอาเธออีกสักทีสองที
“หลวม!!!”
“นี่นายน์” รุ่นพี่สาวเบิกตากว้างด้วยความตกใจที่โดนชายหนุ่มรุ่นน้องพูดกับเธอแบบนี้ บอกว่าเธอ ’หลวม’ ถึงมันจะเป็นเรื่องจริงยังไงก็ไม่สมควรที่จะพูดออกมาแบบนี้ไหม มือเรียวกำแน่นไปด้วยความโกรธที่โดนชายหนุ่มรุ่นน้องหลอกด่า เสียทั้งตัวเสียทั้งน้ำก็หวังที่จะอยากได้ อยากเอากับเขาต่อแต่นี่อะไรเอาเสร็จด่าเสร็จก็จะแยกย้ายกันเดินออกไป
“ไปก่อนนะครับขอบคุณที่ยอมให้เอาฟรีๆ หึ!”
นายน์บอกกับรุ่นพี่สาวคนสวยอีกครั้ง แล้วก็เดินออกไปจากห้องน้ำ ทิ้งหญิงสาวรุ่นพี่ให้อยู่กับความตกตะลึงไปกับคำพูดคำจาสุดร้ายกาจของชายหนุ่มรุ่นน้องลูกเจ้าของบริษัท
นายน์เดินออกมาได้ไม่ไกลจากห้องน้ำเท่าไหร่นักก็เจอเข้ากับเธอคนเดิม คนที่เข้าไปขัดจังหวะเขาเมื่อสักครู่นี้ เขาเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าหญิงสาวพร้อมกับมองไปยังถุงขนมที่เธอหอบมาเยอะแยะเต็มไปหมด
“พี่นายน์” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นเมื่อเห็นรองเท้าของผู้ชายมายืนหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ
“เธอมาทำไมที่นี่! มาหาคุณพ่อของเธอเหรอหรือว่าเธอมีธุระอะไรจะคุยกับพี่อย่างงั้นใช่มั้ย?” นายน์ถามไปยังเด็กสาวที่อยู่ในชุดนักเรียนมัธยมปลายใส่แว่นหนาเตอะ
บทล่าสุด
#108 บทที่ 108 อีก 3ปีเตรียมตัวไว้ได้เลย (จบบริบูรณ์)
อัปเดตล่าสุด: 5/6/2026#107 บทที่ 107 งานหมั้น
อัปเดตล่าสุด: 5/6/2026#106 บทที่ 106 ความจำที่หายไป
อัปเดตล่าสุด: 5/6/2026#105 บทที่ 105 ขอหมั้นเธอไว้ก่อน
อัปเดตล่าสุด: 5/6/2026#104 บทที่ 104 อยากลองทำอะไรบางอย่าง
อัปเดตล่าสุด: 5/6/2026#103 บทที่ 103 เรื่องบนเตียง
อัปเดตล่าสุด: 5/6/2026#102 บทที่ 102 จะเข้ามาใกล้ทำไม
อัปเดตล่าสุด: 5/6/2026#101 บทที่ 101 เธอไม่มีสิทธิ์
อัปเดตล่าสุด: 5/6/2026#100 บทที่ 100 ไม่เรียกร้อง
อัปเดตล่าสุด: 5/6/2026#99 บทที่ 99 เมียสุดที่รัก
อัปเดตล่าสุด: 5/6/2026
คุณอาจชอบ 😍
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ห้ามหย่า! คุณหลู่คุกเข่าปลอบโยนทุกคืน
So Bad เพื่อนสนิทร้ายซ่อนรัก
และยังแบล็คเมล์เพื่อให้เธอเป็นแค่คู่นอน!
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
พยาบาลที่รักของนายจอมเหวี่ยง
"แหม ผู้ชายเพอร์เฟกต์ดูแลตัวเองได้มันจืดชืดจะตายค่ะ มะลิชอบดูแลคนไข้ดื้อๆ ปากแข็งแบบคุณคิรินมากกว่า... ท้าทายดี!"
ใครจะไปคิดว่า 'คิริน' ท่านประธานจอมเหวี่ยงที่เอาแต่ขังตัวเองในห้องและไล่พยาบาลออกเป็นว่าเล่น จะต้องมายอมสิ้นฤทธิ์ให้พยาบาลจบใหม่หน้ามึนอย่าง 'มะลิ'
จากที่ตั้งป้อมเกลียดชัง ทำไปทำมา... กำแพงที่กั้นไว้กลับพังทลายไม่มีชิ้นดี
และจากคนไข้ปากร้ายที่เอาแต่ไล่ตะเพิดเธอในวันนั้น กลายเป็นคนไข้สายรุกที่ขยันชวนพยาบาลส่วนตัวทำ 'กายภาพบำบัด' บนเตียงทุกคืนไปซะได้
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
หยุดเสือ
จนต้องมาเจอกับผู้หญิงที่ไม่สนใจเขาอย่างเธอ ความอยากเอาชนะจึงเริ่มต้นขึ้น ทำให้เขาและเธอต้องเข้าไปพัวพันกันในเกมส์หยุดเสือนี้
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”













