บทที่ 117 21/5

อดุลย์กะพริบตาและเขาปวดหัวจนต้องทรุดลงคุกเข่ากับพื้น

“นาย นายครับ นาย!”

ได้ยินเสียงดังแว่วมา แต่หลังจากนั้นเสียงที่ได้ยินก็ถอยห่าง แล้วทุกอย่างก็ขาวโพลนไปหมด

ทุกอย่างดูแย่ไปหมด

แม่เธอป่วย หนำซ้ำพ่อ... ก็ยังมาป่วยด้วยอีกคน

สลิลฉัตรหาจิตแพทย์ที่ไว้ใจได้มาคอยดูแลสนฉัตรถึงบ้าน ส่วนอดุลย์หลังปวดหัวห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ