บทที่ 26 4/6

          อดุลย์ตะโกนใส่หน้าบุตรสาวและก้าวเร็วๆ ไปที่รถสปอร์ตที่จอดอยู่ จากนั้นก็ขับออกไปโดยไม่ได้หยุดมองสลิลฉัตรเลยแม้สักนิด คุณหมอสาวกลืนน้ำลายลงคอฝืดๆ เธอยืนอยู่อย่างนั้นและก้มหน้าใช้มือปาดหยดน้ำตาที่อาบแก้มทิ้ง ไม่วายสะดุ้งเพราะเสียงทักของรปภ. ประจำลานจอดรถ

“คุณหมอมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ ผมได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ