บทที่ 89 16/2

‘ผมขอบคุณคุณหญิงจริงๆ ที่เลี้ยงแกมาได้ดีขนาดนี้ มู่ควรได้อยู่ดูแลคุณหญิงผมรู้ แต่ผมก็ยังอยากได้ลูกคืน ไม่ต้องถึงขนาดไปอยู่กับผมก็ได้หรอกครับ แต่ขอแค่เวลาสั้นๆ พอให้ผมได้ใช้เวลากับแกบ้าง ให้ผมได้ทำหน้าที่ของพ่อบ้าง มันก็อาจจะฟังดูไม่เข้าท่าที่ผมมาพูดตอนนี้ แต่... เห็นหน้าลูก ผมก็อดคิดถึงมาลินีไม่ได้’...