บทที่ 92 16/5

ปกติมนพัทธ์จะอายหากถูกแซวเรื่องนี้แต่ครั้งนี้ว่าที่คุณแม่ยักไหล่

“ก็ช่วยไม่ได้ ได้หลัวดีอะ ก็ต้องมีบ้าง”

ภณกลอกตาสุดท้ายบ่นอุบๆ “ฉันละเชื่อ คุณรัชเอายาอะไรให้กินเนี่ย ขุ่นลูกของฉันถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้!”

ภาพที่เห็นคือมนพัทธ์หัวเราะกับแขกที่มาหาดูสดใส อดุลย์ขมวดคิ้วสีหน้าบ่งว่าไม่พอใจ เขาถอนสายตา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ