บทที่ 40 ​รอยแผลเป็นของบอส กับยาใจของมะลิ

ฉันยืนถือถาดเล็กๆ ที่มียาหลังอาหารกับแก้วน้ำดื่มอยู่ในมือ ลอบถอนหายใจออกมาตอนที่มองแสงไฟจากหน้าจอแล็ปท็อปสาดสะท้อนใบหน้าของเขา คิ้วเข้มๆ ของพี่คินขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นปม แว่นตากรองแสงกรอบบางยังคงเกาะอยู่บนสันจมูก รอยคล้ำใต้ตาที่เริ่มปรากฏให้เห็นจางๆ ทำเอาฉันรู้สึกปวดหนึบในใจ เขาโหมงานหนักต่อเน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ