บทที่ 87 ​บทเรียนจากหนังผู้ใหญ่

ฉันไม่ได้ตอบรับคำแซวนั้น ทำเพียงแค่ปรือตาขึ้นช้าๆ พยายามปรับลมหายใจที่หอบสั่นให้กลับมาเป็นปกติ แทนที่จะขยับตัวลุกไปหาผ้ามาเช็ดทำความสะอาดเหมือนทุกที ฉันกลับดันแผงอกกว้างของเขาเอาไว้ แล้วยืดตัวขึ้นนั่งคร่อมอยู่บนหน้าขาแกร่งตามเดิม

ฉันหลุบตามองต่ำ สิ่งที่เห็นทำเอาฉันใจเต้นแรง แก่นกายของพี่คินไม่ได้มี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ