บทที่ 9 พยาบาลหน้ามึนกับบันทึกกายวิภาค

“เอ๊า อย่าเพิ่งไล่สิคะ มะลิคาใจจริงๆ น้าาา”

ผมครางฮึ่มในลำคอ แทนที่ยัยตัวแสบจะถอย เธอกลับก้าวพรวดเข้ามาจนต้นขาชิดขอบเตียงผมมากกว่าเดิม ดวงตากลมโตนั่นเบิกกว้าง เปล่งประกายความอยากรู้อยากเห็นแบบไม่มีปิดบัง ไม่มีเค้าความเขินอายของสตรีเวลาต้องมาคุยเรื่อง... ใต้สะดือ กับผู้ชายเลยสักนิดเดียว! ดูท่าในหัวข...