บทที่ 117 117

117

กระทั่งพระสวดถึงท่อนพาหุง คนเป็นเจ้าบ่าวก็ขยับตัวพลางกระซิบบอกคนนั่งข้างๆ

“เดี๋ยวเราต้องไปใส่บาตรร่วมกัน ผมอนุญาตให้คุณจับทัพพีเหนือผมได้...รสิกา”

หญิงสาวอมยิ้มกับคำพูดดังกล่าวแต่ไม่ได้ตอบอะไรออกไป เพราะครั้นถึงเวลาใส่บาตรจริงๆ เธอก็ไม่ได้จับทัพพีเหนือกว่าแต่ผลัดกันกุมมือระหว่างใส่บาตรด้วยกัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ