บทที่ 92 92

92

“ใช่ครับคุณแม่ ผมไม่เห็นตาภามจะมีท่าทีอะไรกับยายปิ๋มเลย ตาภามเป็นคนเฉยๆ ดูยากจนดูคล้ายหยิ่ง”

รสิกาเกือบจะพูดออกไปนักว่า เฉยๆ คล้ายหยิ่งนั่นเป็นเปลือกนอกของตาภามต่างหาก แต่พูดไปใครจะเชื่อ

อ้อ...ถูกยายเพ็ญพักตร์นั่นหมายมั่นปั้นมือให้เป็นหลานเขยนั่นเอง รสิกาคิดด้วยความหมั่นไส้ที่จู่ๆ ก็เกิดขึ้นอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ